Surinamedossier


Home
Column Getuigenissen        
Bouterse maakt zich nog niet druk om 'dat ding'
de Volkskrant van dinsdag 27.01.09
 
 

Vroeger, in de jaren tachtig, dansten de leiders van 'de oude traditionele politiek' naar zijn pijpen. De sergeant-sport instructeur Desi Bouterse had een land vier maal groter dan Nederland over genomen en schopte het zelf tot regeringsleider. Nu, 27 jaar later taant zijn macht zichtbaar. Dit wordt gesymboliseerd door een oud-barman van 's lands belangrijkste sociëteit. Het gaat om iemand die de nabestaanden van twee op 8 december 1982 geëxecuteerde advocaten voorzag van een gember biertje, Parbo-bier of whisky.
Weduwen, broers, zusters, niemand kon bevroeden dat Onno Flohr, die beleefde man van sociëteit Het Park, tijdens de Decembermoorden behoorde tot de schuttersgroep die in Fort Zeelandia juristen, journalisten, politici en militairen de dood in joeg. Voor een van de weduwen was Flohr zelfs haar favoriete inschenker.
Kan het nog gekker in Suriname, land met een dorpskarakter?
Ongetwijfeld
Desiré D. Bouterse, die beweert, dat hij niet in fort Zeelandia was toen het moorden begon, is tegenwoordig ook opvallend veel afwezig in het parlement. Maar liefst dertien maanden heeft 'Bevel' zich niet laten zien, waardoor hij nu zijn zetel dreigt te vetliezen.
Niemand minder dan parlementsvoorzitter Paul Somohardjo, die ook op de dodenlijst van '8 December' zou hebben gestaan maar tijdig wist uit te wijken naar Nederland, moet binnenkort beslissen of hij Bouterse zijn zetel moet ontnemen. 'Ik maak mij niet druk', lachte de oud bevelhebber zaterdag tijdens een partij-bijeenkomst. 'Ik ga dinsdag naar het parlement en ik draag mijn mooiste das. Ze willen me vernederen. Maar je kunt Desi Bouterse niet kapot maken.'
 
Moet de ex-legerleider zich onderhand toch zorgen gaan maken over het door hem zo verfoeide Decemberproces? De getuigenis van oud-lijfwacht Flohr, die gedetailleerd heeft verklaard dat Bouterse wel degelijk aanwezig was in het fort, bewijst hoezeer Suriname is veranderd sinds de donkere dagen van het militaire bewind.
Hoewel de tentakels van Bouterse en zijn aanhangers nog ver reiken, is het opmerkelijk dat barman Flohr tot nu toe geen haar is gekrenkt. Een koud kunstje in het zo kleine Paramaribo. Hetzelfde geldt voor Evert Vrede, toen soldaat-van-de-dag, die tijdens twee verhoren heeft verklaard dat Bouterse en andere leden van de militaire top op 8 december 'over het lot van de slachtoffers beschikten'. Ook de aan lager wal geraakte Vrede, die in februari moet verschijnen, beweegt zich nog altijd vrij over straat in Paramaribo.
Het is een flinke winst, zeker gezien de bittere ervaringen direct na 1992, toen de terugkeer naar de democratie moeizaam op gang kwam. Belangrijke gebouwen gingen indertijd in vlammen op als de eerste regering Venetiaan al te voortvarend tornde aan de macht die de militairen sinds de coup van 1930 hadden opgebouwd.
Als hij zich aan zijn belofte houdt zal Bouterse vandaag weer in het parlement verschijnen, en vooral benadrukken dat hij zich nergens druk om maakt. Niet om zijn parlementszetel en vooral niet om 'dat ding', zoals hij het mega-proces noemt. Maar onderhand moet toch het besef groeien dat een ex-barman en een oud-soldaat een cruciale rol gaan spelen bij het rondkrijgen van het bewijs tegen hoofdverdachte Desiré Delano Bouterse
Stieven Ramdharie