Zorg

Nu de discussies over de zorg hoog oplaaien wordt het tijd voor een herbezinning.

Waar komt de zorg vandaan?

Als we als mens geboren worden, worden we direct verzorgd, ware dat niet zo dan leefden we niet lang en gingen dood.

Zorg is dus primair aan het leven.

Een tweede kenmerk van deze zorg is dat hij gratis gegeven wordt. Wie heeft ooit zijn moeder betaald voor de zorg en opvoeding?

Over zorg in deze verhoudingen is ook nooit (behoudens zeer extreme gevallen) sprake van kwaliteit. Je hebt deze ouders en daar moet je het mee doen ook al zijn er theoretisch veel betere ouders te vinden.

Omdat deze zorg die eerst door de ouders geleverd wordt door de overheid overgenomen wordt heeft de overheid zorgplicht. Plicht omdat de overheid over alle burgers gaat. Nu proberen slimme politici en bestuurders ons burgers wijs te maken dat wij plichten zouden hebben maar dat is een misvatting zo niet misleiding. Burgers hebben binnen een rechtsstaat rechten en ze dragen als het het goed is verantwoordelijkheid. De enige met plichten is de overheid en de onafhankelijke rechter is er in Nederland om de burgers tegen de willekeur van de overheid te beschermen.

Hoe nu met deze gegevens onze samenleving in te richten?

Het regeringsbeleid dient te bevestigen dat de zorg een primaire voorziening is, hier mag geen discussie over zijn.
Dan is zorg gratis dwz dat voor de burgers als patiënt de zorg geleverd wordt, gratis.
Verder valt de oneigenlijke discussie over kwaliteit van de zorg weg.

Toch moeten artsen specialisten en zorgverleners betaald worden.


Hoe gaat de betaling van zorgverleners in zijn werk?

Indien er zorg geleverd wordt gaat de rekening naar een soort administratie kantoor en die betaalt de behandelaar uit. Het geld komt uit de belastingpot.

Wie kan deze functie vervullen?

1. de bestaande zorgverzekeraars worden omgevormd tot het landelijk zorgadminstratie bureau LZAB. Zij hebben veel administratieve deskundigheid opgebouwd. Zij zouden ook de taken van bv een DUO kunnen overnemen nu zitten daar 90% van de tijd mensen niets te doen.
2. een ander instituut kan deze taak overnemen bv een DUO die capaciteit te over heeft.
3.


Het LZAB bewaakt de centen en legt de gegevens halfjaarlijks terug naar de politiek eventueel via de rekenkamer.

Politiek en regering neemt op grond van de gegevens maatregelen om de zorgplicht te handhaven.


De zorgplicht van de overheid kan ook leiden tot het oprichten van bijvoorbeeld een staatsfabriek (bv Organon in Oss) om goedkoop de gangbare medicijnen te maken.


Functioneren van de zorgstaat

De huisarts blijft de spin in het web
De keuze van de huisarts blijft bij de patiënt daar is geen discussie over mogelijk
De huisarts schrijft medicijnen voor en verwijst door. Deze doorverwijzing is absoluut.

Naast de huisarts dienen er plaatselijk coöperatieve burger verbanden (sociocratie) te ontstaan die de beslissingen rond de zorgaanvragen richting de gemeente gaat nemen. Deze beslissingen zijn bindend vermist binnen de kaders van de wet. De gemeentelijke overheid mag dan toetsen of het zo is, daar zijn ze goed toe in staat.

In geval van onoplosbare conflicten dient de gemeente naar de bestuursrechter of strafrechter te stappen. Dit dient een uiterste oplossing te zijn. Ook staat het de burger vrij naar de rechter te stappen.

In dit kader zou het goed zijn dat het instituut Nationale Ombudsman omgevormd wordt tot onafhankelijk toetsingsinstituut die de burger kan informeren over de aanvraag.

In de driehoek overheid deskundigen en burgergroepen dient de zorg vorm te krijgen


De oneigenlijke verplichte eigen bijdrage en de zorgpremie verdwijnen in bovenstaand model. De verplichte eigen bijdrage is zo wie zo discriminerend te noemen en in strijd met onze grondwet. Verder dient de premie te verdwijnen omdat die in strijd is met de eigen aard van de zorg.

Net als in een gezin de touwtjes aan elkaar geknoopt dienen te worden zo ook bij de overheid en de ene keer is er meer ruimte en de andere keer minder. Dat is heel normaal. In de afweging echter van meer of minder is de zorg primair.


Pinksteren 2014
Jan Sterenborg

De benadering van de zorg in de praktijk

Tussen huishouding en staatshuishoudkunde


Als we naar een 'simpele' huishouding kijken dan zien we dat er geld binnenkomt via een uitkering of via werk en in heel sommige gevallen heeft iemand een vermogen achter zich staan door een erfenis of door de hoofdprijs in de staatsloterij. Maar in het algemeen gaat het om een uitkering en loon en in het geval er sprake is van ondernemerschap is het inkomen wisselend per maand al naar gelang of het goed of minder goed gaat.
Laten we nu eens kijken naar de andere kant van het plaatje de uitgaven:
Gas water licht telefoon internet tv verzekeringen huur of hypotheek aflossing allerhande kosten zoals belasting voor de auto, benzine kosten onderhoud. In geval van kinderen schoolgeld kleding schoeisel cadeautjes uitstapjes reisgeld etc etc.

Het begint me nu al te duizelen maar wonder o wonder de meeste vrouwen weten de zaak rond te draaien een ware kunst en zeer ondergewaardeerd.

Laten we nu eens naar een concrete situatie kijken. Alles loopt met kleine wisselingen gestroomlijnd en het gezin heeft zoveel gespaard (sorry uitkeringsgerechtigden) dat men al begint te fantaseren over de aanschaf van een nieuwe auto. Folders worden aangesleept en er heerst een sfeer van opwinding in huis na zoveel jaren een nieuwe auto!
Dan gebeurt er iets onverwachts kleine Marie wordt ziek en het ziet er beroerd uit naar de dokter, het ziekenhuis tal van onderzoeken en de rekeningen stromen binnen.

Gelukkig komt Marie er door heen maar wat zijn dan de overwegingen van dit gezin: wel de auto kopen en dan Marie maar minder zorg?

Ik denk dat we kunnen stellen dat Marie voor gaat, enkele heel trieste uitzonderingen daargelaten. Dit gezin stelt zorg primair en weet toch nog nadat alles achter de rug is een wat kleinere auto aan te schaffen.


Hoe zit het nu op landelijk niveau is dat daar echt veel anders?
De rijksoverheid heeft tal van inkomstenbronnen. Een groot aantal kennen wij als burgers maar ik weet zeker dat er ook bronnen zijn die wij niet kennen maar daar wordt niet overgesproken en zo kan ons een crisis voorgehouden worden die er feitelijk niet is? Maar laten we ervan uitgaan dat we precies weten wat er binnenkomt hoe ziet het er dan aan de uitgavenkant uit?
Het duizelt me al weer van Koning tot de onderwijzer tot het onderhoud van de school, van generaal tot zandhaas, van ambassadeur tot professor, van leraar tot uitkeringsgerechtigde, van rechter tot Ombudsman etc etc het zou eens goed zijn dat iemand die lijst exact uitschrijft. Ik vrees dat velen zouden omvallen. En dan praat ik nog niet eens over de kosten van de zorg, het onderhoud van de wegen etc. etc.

Maar net zoals in een huishouding moeten we als overheid proberen de boel in balans te houden er mag niet veel meer uitgaan dan er binnenkomt? Nou ja de overheid heeft veel meer mogelijkheden om te sjoemelen dan u en ik en vandaar dat de tekorten soms uit de hand lopen en dan wordt dat de burger verweten. Is dat eerlijk? Ik denk het niet, het is verkeerd beleid. Maar laten we niet te streng zijn, zeker niet zo streng als Gerrit Zalm die de korsetten financiering heeft uitgevonden en een term als begrotingsdiscipline! Wie weet in zijn eigen huishouding hoe de zaken er precies voorstaan? Ik zeg het u: ook al wordt alles bijgehouden dan weet u het niet zeker, er zijn altijd onverwachte zaken. Maar wat zegt Zalm hier staat zoveel geld voor en daar zoveel en daar mag je niet overheen op straffe van! De boeman. Hij vergeet dat al dat geld uit dezelfde pot komt en dat als de nood aan de man komt dat er dan geld van de ene pot naar de andere moet vloeien. Communicerende vaten heet dat, lagere school wijsheid. Niet bij Zalm waar alles vast in hokjes zit. En de gemeenten zijn zo slim geworden dat ze proberen zoveel mogelijk op de sociale uitgaven te bezuinigen en dan vloeit dat geld aan het eind van het jaar naar de algemene middelen. Het is niet geoormerkt en de burger wordt een oor aangenaaid. Onverantwoord beleid want men vergeet dat zorg prioriteit heeft. Nee, aanzien en prestige dat is wat de politici kraaien als haantjes.

Dus als we de hele lange lijst van uitgaven van het rijk zien dan valt er over de hele linie te bezuinigen als de nood aan de man is: de koning kan met minder, de professor kan met minder, de leraar kan met minder, de politicus kan met veel minder etc. Als het nodig is. En als de regering zelf zegt dat we in een crisis zitten dan is het nodig deze bezuinigingen, die 'het snijden in eigen vlees' heten, door te voeren. Doen ze dat ook?
We zijn toch niet gek onze vrienden te benadelen? De burgers zullen de rekening betalen en dan komt het hele circus van bedrog en misleiding op gang. Ineens is de zorg niet meer te betalen, wat een kolder de zorg is altijd te betalen alleen niemand wil iets inleveren. Zeg dat dan en hou op de burgers te belazeren. Want dat is het inmiddels wel geworden. Zorgverzekeraars die miljarden winst maken! En dan de burger zijn recht op keuze van de huisarts afpakken met als argument dat dat goedkoper is! Jazeker is dat goedkoop. Zorgverzekeraars die menen iets over kwaliteit te kunnen zeggen, laat me niet lachen. Als gezegd kwaliteit is helemaal geen discussiepunt in de zorg dus waar hebben ze het over? Misleiding hebben we het over.

De overheid heeft zorgplicht en laat ze die nakomen en schuif niet je eigen onvermogen en onwil in de schoenen van de burgers.

Jan Sterenborg

Deze tekst is opgenomen in het boekje: Tussen Burger en Gemeente
Zie onder Lulu
en binnenkort ook via vele internetwinkels te verkrijgen klik hier.
U kunt het boekje ook via deze website bestellen klik hier:
en via contact
Hier beide artikelen direct downloaden.