Werkwijzer 00.04.14 Tegenprestatie

Een stuk over de tegenprestatie
De vraag wordt:

Hoe kun je voor iets een tegenprestatie vragen als er geen enkele prestatie aan vooraf gaat?
Tegenprestatie?


Van mijn goede vriend krijg ik het stuk "Werkwijzer 00.04.14 Tegenprestatie" waarin de plannen ontvouwd worden over de invoering binnen de participatiewet van de plicht tot het leveren van een tegenprestatie.
Nu is het eerste dat in mij opkomt de vraag: hoe kan men van overheidswegen spreken over een tegenprestatie als er geen enkele prestatie aan vooraf gaat?
Je ruikt al het bedrog, het klinkt zo vanzelfsprekend de burger krijgt geld en daar moet wat tegen overstaan.
De vraag is echter van wie krijgt de burger geld? Van een ondernemer? dan zou je redelijkerwijze een tegenprestatie mogen verwachten, maar we praten hier over een overheid die de plicht heeft het geld te geven, geld dat bedoeld is om te kunnen wonen, te kunnen eten: primaire levensbehoeften.
En moet tegenover een plicht een tegenprestatie staan?
Wie bedenkt dit soort domme maatregelen?
Arnon Grunberg schrijft in een van zijn columns: op een gegeven moment gaat domheid over in crimineel gedrag en in de serie Endeavour Morse vraagt Morse aan zijn baas bij zijn eerste opdracht: Commuters on a saturday? Pendelaars ondervragen op een zaterdag? Waarop zijn baas zegt: I don't think, I follow orders. Werkelijk een prachtige scene.
Het omhoog gevallen klootjesvolk? Je zou het haast denken: mensen die niet op hun plek zitten vanwege hun kwaliteiten maar omdat ze het vriendje zijn van en derhalve niet meer tot enige zelfstandige gedachte in staat zijn.
We zijn nog niet zo ver verwijderd van wereldoorlog twee maar deze mensen schijnen er werkelijk niets van geleerd te hebben. Zij menen te kunnen beschikken over andere mensen: ze te werk te kunnen en te mogen stellen als slaven net als de Duitsers deden met mensen in de concentratiekampen: Arbeit macht frei was de leuze en in die zin zijn het criminelen die dom dergelijke Bilderberg ideeën maar blind uitvoeren.
De mens is een vrij wezen maar daar hebben deze moderne afstammelingen van de farao's nog nooit van gehoord: nee, wij moeten alles controleren en regelen. De mens vrij? Dat is eng, wij weten wel beter.
En zo krijgen wij als Nederlandse staatsburger de ene schande over de andere over ons heen door politici die geen enkel moreel besef meer hebben en die samen met hun ambtenaren uitvoeren: Befehl ist Befehl, jawohl mein Führer! En wie is die Führer dan? De nieuwe Führer is de domheid die de mens leidt naar de rand van de onmenselijkheid. De beschaving wordt weggeworpen als ware het een verworvenheid, mensen worden als producten heen en weer geschoven of ze nu jong gehandicapt of oud zijn het doet er allemaal niet toe de Mammon regeert onze wereld: het geld bepaalt, niet meer de mens met een geweten.
Waar leidt dit alles toe?
Dit leidt m.i. naar zeer grote sociale onrust. Op een onbewaakt ogenblik slaat de vlam in de pan en dan brandt Nederland en worden er mensen afgeslacht: te recht of ten onrechte en dan is het te laat.
Is het tij nog te keren?
Jazeker als wij vanaf nu het gezonde verstand weer laten regeren en onze menselijkheid weer toelaten dan kunnen we eruit komen. Nu de zorgtaken naar de gemeenten gedelegeerd worden is er een kans voor de burgers om de regie in handen te nemen. Bij de gemeenten is er weinig tot geen deskundigheid, onder de burgers is er deskundigheid ten overvloede. Dus laten we adviesraden oprichten waarbinnen de burgers bindende beslissingen kunnen nemen en waarbij de gemeenten dan mogen toetsen of deze beslissingen binnen de kaders van heersende wetgeving vallen. Deze laatste taak is de gemeenten wel toevertrouwd want de laatste jaren zijn de gemeentehuizen bevolkt met juristen. Komen de gemeenten en adviesraden er onderling echt niet uit dan geldt in laatste instantie een gang naar de rechter. De rechter die er voor is om de burger tegen de willekeur van de overheid te beschermen.
Op deze wijze zal de menselijkheid in onze samenleving terugkeren want burgers in de adviesraden beslissen over burgers en die burgers weten zich gezien en beschermd. En mocht het budget te klein of te beperkt zijn dan is er nog wel wat te schuiven in de snobby projecten of de aanleg van een onnodige weg. En mocht de gemeente negatief uitkomen aan het eind van het jaar? Geen nood, de rekening komt automatisch bij het rijk te liggen die het ontstane gat gladjes weer vult. Alle Zalm angsten als zou men binnen de begroting moeten blijven werpen wij van ons. Een begroting is een richtlijn geen keurslijf!
En als in ieder huishouden de prioriteiten anders gesteld worden al naar gelang de omstandigheden zo ook met de overheden. En zo ook in de huishoudens als bij de overheden gaat aan iedere prestatie zorg vooraf. Met andere woorden in al onze beslissingen staat zorg op de eerste plaats en is toetssteen van ons handelen en niet zoals het nu vaak gebeurd dat de zorg afhankelijk gesteld wordt van andere zaken. Het zal me een zorg zijn wordt het dan.
Die weg is heilloos want wie niet erkent dat zorg primair is aan alles schendt een natuurwet en de consequenties zijn als omschreven.
Een verantwoordelijke politiek geeft de mens waar hij recht op heeft en dat is vrijheid, een menselijker kwaliteit is er niet. En die vrijheid is mogelijk door de mensen in hun bestaan te ondersteunen en niet door een knechting onder bedreiging van het bestaan.
Wij willen onze eigen cultuur kunnen opbouwen en wij willen niet als robotten bevelen uitvoeren. Wij willen zelf als mens ja of nee tegen iets kunnen zeggen, wat is daar mis mee?
Dus het roer moet om, de wapens omgesmeed tot ploegscharen en een nieuwe
toekomst voor ons allen!

Jan Sterenborg

De adviesraad

Tussen burgers en overheid ligt een spanning
Nemen de burgers het recht in eigen hand dan ontstaat er chaos
Neemt de overheid het recht in eigen hand dan krijgen we een robot samenleving.
Er dient een over en weer plaats te vinden.
Maar wat doet de individuele burger tegen een overmachtige overheid?
Hij kan de rechter inschakelen.
De rechter is er om de burger tegen de willekeur van de overheid te beschermen.
Twee soorten rechters zijn er in extremo:
De bestuursrechter en de strafrechter.
Nu wordt het ondoenlijk om ieder verschil van mening voor de rechter te brengen, het zal alleen maar toenemen in de toekomst want de mensen zijn het gemanipuleer wel zat. Het is beter als mensen er onderling uitkomen.
En daarom voeren we in de gemeenten de adviesraad in die bindende beslissingsbevoegdheid krijgt binnen de kaders van de wet.
In die adviesraad zitten mensen met ervaring en die gaan de vragen van de burgers en overheden in behandeling nemen.
Komen bijvoorbeeld de gemeente en de adviesraad er onderling echt niet uit dan is de uiterste oplossing de gang naar de rechter. Dit kan de burger ook altijd doen. Aan de bestaande inrichting wordt dus een element toegevoegd, de adviesraad.
Als de adviesraad naar behoren functioneert dan zal het aantal rechtszaken drastisch dalen.
De politiek kijkend naar het functioneren van de verschillende adviesraden in het land zal het goede omzetten in wetgeving waardoor de handelingsbevoegdheid richting toekomst verder uitgebreid kan worden.
Dus:













In het centrum: de adviesraad
In de Engelse rechtspraak is er sprake van een jury. De jury oordeelt of iemand schuldig is of niet. De jury bestaat uit burgers.

Ontstaan van bovenstaande blauwdruk

Zie hieronder voor directe inzage
Op zich is domheid niet erg, iedereen is op zijn of haar manier ergens wel dom. Wat niet te tollereren is dat iemand dom blijft en niet wil bijleren, uiteindelijk levert dat crimineel gedrag op.
Hierboven de vier clubs (allen ambtelijk) die verantwoordelijk zijn voor het stuk over tegenprestatie. Het levert dan ook ook niets nieuws op geen enkel kritisch geluid. Anderhalf miljoen is er voor dit nietszeggende rapport uitgetrokken voor mensen die al betaald worden door onze samenleving werkelijk een schande!