Deep Brain Stimulation Onderzoek van het AMC onder
patiënten geeft een gemengd beeld van de effectiviteit van hersenbehandeling


Plaagstootjes tegen een al te dwangmatig brein




Elektrische pulsen in bepaalde hersendelen kunnen dwanggedrag dempen, blijkt uit onderzoek. Maar niet bij iedereen.
Door Malou van Hintum
De Volkskrant 24 januari 2009

Patiënten met ernstige dwangklachten kunnen baat hebben bij elektrische verstoring van een specifiek, overactief hersengebied. Maar niet iedereen reageert even goed op dit soort deep brain stimulation(DBS). Vermoedelijk zijn er twee verschillende hersencircuits betrokken bij obsessieve-compulsieve stoornissen, zei psychiater Damiaan Denys vrijdag op het het AMC-symposium Door dwang gegijzeld.

Denys is, samen met neurochirurg Riek Schuurman, de enige ter wereld die negentien patiënten met obsessieve-compulsieve stoornissen heeft behandeld met DBS. Daarbij worden twee elektroden via gaatjes in de schedel in de nucleus accumbens geplant, een hersengebiedje dat te maken heeft met motivatie en afhankelijkheidsproblemen. De elektrische pulsen die vervolgens met behulp van een stimulator worden toegediend, verstoren overactieve hersencircuits die voor een belangrijk deel de klachten veroorzaken.

Uit het onderzoek blijkt dat de klachten in anderhalf jaar gemiddeld met de helft zijn afgenomen, maar dat die afname nogal ongelijk over de patiënten is verdeeld. Een kleine groep patiënten profiteerde sterk van de DBS (80 procent minder klachten), terwijl anderen er nauwelijks baat bij hadden (10 procent klachtafname).

Denys denkt dat het verschil toe te schrijven is aan de verschillende aard van de klachten. 'Het gaat dan om dingen als perfectionisme, verzameldwang en een neiging tot symmetrie, zogenoemde egosyntone klachten. Zaken waarvan mensen zelf belangrijk vinden dat ze gebeuren. Die zijn hardnekkiger dan endosyntone dwanghandelingen en gedachten, die mensen zelf ook onzinnig vinden.'
Vier jaar geleden meldden zich 116 patiënten bij de psychiater. 31 voldeden aan de criteria die hij stelde: ze moesten een ernstige dwangstoornis hebben (zes tot acht uur per dag ernstige klachten) en niet door medicatie, therapie of een combinatie ervan geholpen kunnen worden.

Bovendien mochten ze niet nóg een ziekte of stoornis hebben, met uitzondering van depressie. Van de 31 patiënten werden er tot nu toe 19 geopereerd en konden er 16 anderhalfjaar worden gevolgd.

De studie bestond uit drie fasen. Tijdens de eerste fase, die acht maanden duurde, kwamen de patiënten elke twee weken naar het ziekenhuis. Daar werden hun klachten genoteerd en werd de afstelling van de elektroden bijgesteld.

In de tweede fase, van een maand, werd de stimulator beurtelings twee weken aan- en uitgezet. Patiënten noch onderzoekers wisten wanneer.

Fase drie, die negen maanden duurde, was een follow-up waarin de stimulator weer continu aanstond.

Denys: 'Gemiddeld genomen namen bij alle patiënten in de eerste fase alle klachten over angst en depressie met de helft af. De grootste afname was te zien in de eerste maand: gemiddeld 30 procent.
'Daarna verliep het proces trager, en namen in de drie tot vier maanden daarna de klachten nog eens met 20 tot 30 procent af. Dat gebeurde volgens een vast patroon: eerst verbeterde de stemming, daarna werd de angst minder, vervolgens namen de obsessies af en ten slotte de compulsies

In de derde fase bleef het effect bestaan. Denys: 'Dat betekent dat in anderhalf jaar de klachten gemiddeld met de helft zijn afgenomen.'

Hij is tevreden over de eerste resultaten: 'De effectiviteit van onze aanpak is iets beter dan bij de twee andere studies die zijn gedaan, en de bijwerkingen - toegenomen libido (7 patiënten) en milde vergeetachtigheid (5 patiënten) - zijn wat minder

Niet alle patiënten profiteerden evenveel van de DBS. Zes van de zestien hadden een klachtenafname van 80 procent, bij drie patiënten verminderden de klachten met de helft. De overigen hadden minder geluk: hun klachten namen met 20 procent (drie patiënten) respectievelijk 10 procent (vier patiënten) af.

In de toekomst wil Denys onderzoek doen naar de patiënten bij wie de klachtafname gering was. Hij hoopt dat zij geholpen kunnen worden door een ander hersencircuit te stimuleren. 'Het is nieuw dat bij één stoornis twee verschillende hersencircuits betrokken zijn. Dat andere gebied hoop ik op het spoor te komen.'


Psychiatrie


Home
Pater Damiaan
Geboren in Tremelo
Hij werd geboren op 3 januari 1840 als zevende kind in een boerengezin met acht broers en zussen. Toen hij 15 jaar oud was ging hij in de graanhandel van zijn vader werken, maar hij wilde eigenlijk priester "voor Onze Heer en God Jezus Christus" worden. Hij ging naar het college van 's-Gravenbrakel, en trad vervolgens in bij de Congregatie van de Heilige Harten van Jezus en Maria in Leuven, waarbij hij de broedernaam Damiaan koos. Hij werd een broeder Picpus op 7 oktober 1860, in navolging van zijn broer.

Missionaris in Hawaï
Na zijn studies kreeg pater Damiaan toestemming om als missionaris te gaan werken op de Hawaï-eilanden. Hij vervulde daarmee de droom van zijn broer, die zelf niet kon gaan. Hij kwam aan in Honolulu op 19 maart 1864. Hij werd daar op 21 mei 1864 tot priester gewijd, en deelde zijn vreugde over de wijding tot instrument van "Hogepriester Jezus" mee aan zijn ouders in het verre Vlaanderen. Hij werkte in verschillende parochies op het eiland van Oahu.
In die tijd werden melaatsen van Hawaï samengebracht in een kolonie in het noorden van het eiland Molokaï. Ze kregen voedsel en andere voorzieningen, maar geen medische hulp. Damiaan vond dat ze tenminste een priester konden gebruiken, en vroeg toestemming aan zijn bisschop om naar Molokaï te gaan.

Molokaï
Op 10 mei 1873 kwam hij aan op Molokaï, waar op dat moment 600 lepralijders verbleven. Damiaan begon met de bouw van een kerk en de aanleg van wegen. Naast zijn werk als priester vervulde hij ook de rol van dokter, en hij maakte zelfs doodskisten en groef graven. Zijn komst was een keerpunt voor de kolonie: wetten werden nageleefd, er kwamen degelijke huizen en een school.

Orde van Kalakaua
Koning David Kalakaua verleende aan Damiaan de titel "Knight Commander of the Royal Order of Kalakaua". Toen prinses Lydia Liliuokalani de nederzetting bezocht om deze titel te overhandigen, werd ze geraakt door wat ze zag. Zij bracht de wereld op de hoogte van haar ervaringen, en van Damiaans werk. Hierdoor werd zijn naam bekend in de Verenigde Staten en Europa. Protestanten in Amerika brachten grote sommen geld bijeen voor de missie. De Kerk van Engeland zond voedsel, medicijnen en kledij.

Dood
In november 1884 werd bij hemzelf lepra vastgesteld. Met de hulp van vier anderen bleef Damiaan echter verder werken tot veertien dagen voor zijn dood op 15 april 1889. Hij stierf toen hij 49 jaar oud was.
Op 3 mei 1936 bracht het schoolschip Mercator de stoffelijke resten van pater Damiaan over naar Antwerpen in aanwezigheid van koning Leopold III en kardinaal Van Roey. Zijn stoffelijk overschot werd overgebracht naar Leuven en er plechtig bijgezet op 5 mei 1936 in de crypte van de Sint-Antoniuskerk aan het Pater Damiaanplein.

Zaligverklaring

Op 4 juni 1995 werd hij door Paus Johannes Paulus II zalig verklaard tijdens een openluchtviering aan de Basiliek van Koekelberg. Na de plechtigheid werd een relikwie (rechterhand) van Pater Damiaan overgebracht naar Molokaï en uiteindelijk op 22 juli 1995 begraven in Kalawao op Molokaï.

Heiligverklaring

Op 3 juli 2008 werd bekend gemaakt dat de pater door Paus Benedictus XVI op korte termijn heilig verklaard zal worden. De heiligverklaring zal wellicht plaatsvinden op missiezondag 2009, namelijk op 18 oktober 2009. Dit wordt later nog bevestigd, maar het zou volgens het Vaticaan zeker in het najaar van 2009 plaatsvinden. Vieringen zullen plaatsvinden in Rome, Hawaï (Molokai) en Tremelo (geboortedorp).

Wetenswaardigheden

Pater Damiaan is in 2005 verkozen tot de Grootste Belg aller tijden, in de verkiezing van De Grootste Belg tijdens de Vlaamse editie die door de VRT werd georganiseerd. In de Waalse versie van deze verkiezing eindigde hij op de 3de plaats.
Pater Damiaan heeft een standbeeld in Washington, Leuven en Tremelo.
Er werden verschillende films over hem gemaakt: Le pèlerin de l'enfer (1946) van Henri Schneider en Molokai: The Story of Father Damien (2000), met Derek Jacobi, Kris Kristofferson, Sam Neill, Tom Wilkinson, Peter O'Toole en David Wenham. Deze laatste film is gebaseerd op het boek Damiaan: de definitieve biografie van Hilde Eynikel.
In Simpelveld staat er een klooster dat door volgelingen van pater Damiaan is gesticht, Huize Damiaan.

Over pater Damiaan

Australische Damiaan-biograaf Gavan Daws: "Onze wereld zou er veel beter uitzien, als hij meer doordesemd zou zijn van de geest van pater Damiaan".

Externe links

(en) Biografie op de website van de Picpuspaters
(de) Biografie in Duits
(nl) Alternatieve website over het geboortedorp van Pater Damiaan met uitgebreide biografie
(nl) Z. Damiaan, priester (HeiligenNet)
(nl) Damiaan de Melaatse (Heiligen-3s)
(en) Blessed Joseph de Veuster (Patron Saint Index)
(en) Bl. Damien de Veuster (Catholic Online)


Bron Wikipedia

Als we nu het werk van deze twee Belgische Damianen bekijken en vergelijken dan is de overeenkomst dat ze beiden klaarblijkelijk betrokken zijn en waren op de zieke medemens.
Malou van Hintum schrijft een nu iets gematigder artikel dan op 10 januari 2009 in de Volkskrant.
Op10 januari was het nog dat er razendsnelle resultaten geboekt konden worden met de beschreven methode, die eigenlijk geen methode is maar meer een trial en error beweging, nu wordt er al gesproken van anderhalf jaar.
Nergens worden door deze journaliste kritische vragen gesteld.
Ook al heb je geen kennis van het vakgebied kun je je toch op zijn minst algemene dingen afvragen.
Zij vindt het zonder meer okay dat er in schedels geboord wordt en dat er electrodes ingestopt worden en dat alles onder het adagium: het doel heiligt de middelen.
Zij stelt deze vragen zelfs niet nadat ik haar uitvoerig heb voorgelicht over de mi smeerlapperij die hier geschiedt.
Maar zij zal zo haar vriendschappelijke en ambitieuze redenen wel hebben.
Verder rammelt het onderzoek van de psychiater aan alle kanten. Er is niet eens een controlegroep ingezet die met een dummie behandeling gevolgd werd. Want wat als de effecten nu eens zijn toe te schrijven aan het feit dat door de behandeling de patient ineens voelt dat hij of zij aandacht krijgt? Dan valt de zogenaamde theorie van de psychiater in duigen.
En dat is het slimste aan deze nieuwe Frankensteinen ze hebben geen theorie, het is zoiets als dat een geoloog vanuit satelietbeelden heeft vastgesteld daar ongeveer moet wel goud in de grond zitten. Dan rennen daar hebzuchtige gold diggers naar toe en roepen na een paar dagen Goud! alsof ze iets gepresteerd hebben.
Nergens wordt in het artikel gezegd over wat voor mensen het gaat alsof het een homogene groep is die behandeld wordt, ik geloof er geen sikkepitje van. Negens wordt gezegd wat er met de 116-31 = 85 mensen gebeurd is die niet goed genoeg waren voor het onderzoek. Zou pater Damiaan ook zo te werk zijn gegaan? en wat is er met de 3 mensen gebeurd die wel geopereerd zijn en niet gevolgd in het onderzoek? Hebben ze de operatie niet overleefd? En wat gebeurt er in de tussentijd met de 31-19 = 12 mensen die nog niet geopereerd zijn?
Simpele vragen lijkt mij.
Hier hebben we een mooi staaltje van volksverlakkerij en niemand de Volkskrant zelf niet, de minister van Volksgezondheid niet en de politiek niet, niemand roept een halt tegen dit geklungel. Alleen al vanuit het oogpunt van kostenbeheersing binnen de gezondheidszorg is dit onderzoek niet acceptabel laat staan vanuit het oogpunt van de menselijke waardigheid.
Deze benadering levert niets op zodra de electrodes verwijderd zijn vervalt de patient in zijn oude gedrag, van genezing is geen enkele sprake. In Amerika is onderzoek gedaan naar het stimuleren van bepaalde zenuwbanen en vrouwen kregen daardoor intens diepe orgasmen.
Ja, so what?
Het geslachtsdeel van een man kun je ook zien als een soort  electrode die hij meestal op vrijdagavond in een gat steekt en de uitwerking van deze behandeling is razendsnel. De behandelde man of vrouw kan er weer een weekje tegenaan.
Het serotonine gehalte gaat door deze behandeling als een speer omhoog ergo regelmatige sex behoedt de mens voor depressies. Waarom niet een controle groep tijdens de duur van de behandeling naar de wallen gestuurd? Betere resultaten en minder duur.
We moeten dit allemaal niet te serieus nemen, het zijn maar plaagstootjes.
KRAKTERVORMING DOOR ZELFOPVOEDING

Fritz Künkel

ANDEREN HELPEN


Voorwaarden

De zelfopvoeding, die in de voorafgaande hoofdstukken getekend werd, zou in de meeste gevallen voldoende zijn, om de crisis, waarin een mens door zijn levenslot kan komen, te overwinnen en vruchtbaar te maken. Hoe minder de mensen zich echter toeleggen op het gebruik van ons nieuwverworven of herwonnen zielkundig inzicht, en hoe minder zij zich daarin oefenen, des te meer zullen zij hun toevlucht moeten nemen tot raad en hulp van hun naaste. Bovendien zal in een groot aantal gevallen de zelfopvoeding, naar menselijke berekening, het gewenste resultaat niet meer kunnen bereiken, omdat de zelfmisleiding de zelfkritiek geheel verhindert. In zulke gevallen heeft de geneeskunde der ziel haar werk te doen.

Misschien zal er op den duur onderscheid moeten worden gemaakt tussen de behandeling van de arts, de predikant en de opvoeder. De eerste zou zich dan met die patiënten bezig moeten houden, wier karaktermoeilijkheden met storingen van het organisme verbonden zijn, (waarbij de lichamelijke verschijnselen oorzaak of gevolg of beide tegelijk kunnen zijn); de tweede zou dan zijn taak vinden bij die mensen wier teleurstelling in het leven vruchtbaar gemaakt worden kan, (hetzij deze teleurstellingen uit de moeilijkheden van het karakter voortkomen of van hun kant karaktermoeilijkheden veroorzaken); de derde zou hoofdzakelijk tot taak hebben te voorkomen (het opsporen van de gevaren en op tijd afwenden van het dreigende kwaad). Maar zulk een onderscheid zou toch alleen op het voorwerp van de zielzorg betrekking hebben. De beginselen, waarvan men moet uitgaan, en de methode, die men moet toepassen zouden in de grond toch altijd dezelfde zijn. En over deze beginselen en methoden wordt hier gesproken.

Eerst moeten wij letten op twee voorwaarden voor alle zielzorg, die wel vanzelfsprekend zijn, maar toch ondanks hun alledaagsheid al het geheim van het succes bevatten. Zal er hulp gegeven worden, dan zijn er twee mensen nodig, één die hulp zoekt en één, die helpen kan. Daarmee is al veel gezegd.

Wanneer volgens een ander hulp misschien dringend nodig is, maar door hem, die ze nodig heeft, nog niet verlangd wordt, (zij het uit trots, of uit onkunde of door de een of andere verkeerde beoordeling van zichzelf), dan kan de zielzorger nog niets doen. Wie zich als helper opdringt, bewijst door zijn ijver dat hij in wil grijpen in de orde der dingen en zich zelf wil maken tot bestuurder van het mensenlot. Zijn behoefte om zich te laten gelden, zal een beletsel zijn voor waarachtig hulpbetoon. Dit probleem wordt.........



Zie verder onze bijdragen over Opvoeding op deze site
Een belangrijke vraag kunnen we psychiater Damiaan nog stellen:
Bent U bereid uw eigen behandel methode op Uzelf toe te passen?

Als we uit onderzoek lezen dat bijna geen enkele arts chemo-therapie zelf zou willen ondergaan in geval van kanker, dan vraag ik me ernstig af, mensen waar zijn we mee bezig?
Ook zou ik de heren psychiaters en andere wonderdoenners willen adviseren eerst zelf eens een paar jaar lang psychofarmaca te slikken alvorens ze aan anderen voor te schrijven.
Even ter oriëntering:
De psychiater kost onze samenleving Balkenende norm 200.000 per jaar
Dan de neurochirurg en de ziekenhuisvoorzieningen etc
Laten we zeggen dat dit onderzoekje 1 miljoen kost op jaarbasis alle directe en indirecte kosten opgeteld, dat is per onderzochte persoon (16) 62.500 euro.

Hoe kan het toch dat de jaarlijkse ziektekosten ondanks managers etc toch maar blijven en blijven stijgen?
Depressie aanpak
Depressie is in wezen een wils-probleem
mensen weten niet wat ze in feite zelf willen, wat ze op deze aarde te zoeken hebben.
Vroeger was het zo dat mensen zware arbeid moesten verrichten om in leven te blijven, ze kwamen als het ware niet aan een gedachte toe en vandaar dat in die tijd er niemand een depressie had alleen de rijke upper class die niets te doen had.
Tegenwoordig hoef je in feite niets meer te doen je krijgt de middelen om te leven, valkuil hierbij is dat mensen steeds meer en dieper na gaan denken met als gevolg een depressie omdat men middels nadenken concreet niets bereikt alleen af en toe  zoals bij het oplossen van een probleem het manna dat uit de hemel je toevalt, tegenwoordig zou je zeggen je krijgt een kick. Maar als je jezelf als probleem van je denken tot onderwerp neemt dan kom je er niet uit.
Toch  is er een uitweg nl langzaam maar zeker er achter te komen wat je werkelijk zelf wilt.
Dat is niet eenvoudig en je moet ook veel ervaren wat je niet wilt.
Maar als je eenmaal op weg gaat dan merk je vanzelf wat je prettig vindt en niet en wat misschien nog belangrijker is je leert onderscheiden wat voor jou de moeite waard is om te doen.
Waar beginnen we?
Kijk naar jezelf en zeg tegen jezelf zo kleine nu gaan we aan de slag en je neemt jezelf als het ware bij de hand.
Om er achter te komen wat je wil moet je dingen gaan doen zonder te weten of het zinnig is gewoon doen hoe klein of onbenullig ook en je gaat leren wat meer risico in dat doen in te bouwen.
Het eenvoudigste is als je gezonde benen hebt je benen te gaan gebruiken met andere woorden zet je benen in beweging. Je benen zijn de meest directe toegang tot je wil.
Ga bv iedere dag een aantal kilometer wandelen gewoon doen, je hoofd zoveel mogelijk negeren: alle vragen laten komen waarom, wat doe ik etc gewoon naar kijken en lachen.
Dan proberen langzaam het aantal kilometers op te voeren.
Je zult merken als je dit doet dat je slaap al beter wordt je wordt namelijk echt moe.
Als de afstanden groter worden en je conditie toeneemt kun je langzaam maar zeker wat praktische dingen gaan inbouwen bv meteen op de terugweg boodschappen doen of even bij die of die aanwippen.
Houdt je dagritme in de gaten vroeg opstaan en niet te laat naar bed en regelmatig eten. Niet te strak maar als intentie.
Voor dat je het weet ben je een ander mens geworden.
en neem je steeds meer en meer op je en slaap je steeds beter want je bent weer echt moe. Van geestelijke arbeid raak je wel uitgeput maar nooit moe.
Verander ook af en toe kleine gewoonten: als je bijvoorbeeld altijd de tafel dekt op een bepaalde manier doe het dan eens anders of helemaal niet. Je zult zien dat je je daarna vrijer voelt worden.

Het zit hem in kleine dingen nog een voorbeeld: normaal koop je in de supermarkt of bij de bakker een gesneden brood. Koop nu een heel brood dat je later zelf snijdt.
Dit lijkt onnozel maar deze wereld probeert alles van ons af te nemen en ons wils-dood te maken, gemakzucht dus. Doorbreek zelf deze spiraal.
Volgende stap is zelf het brood bakken.
In de broodbakmachine? dat kan maar beter is zelf met je handen het meel het gist het zout het water te kneden tot een deeg en dat te laten rijzen en dat dan weer te kneden en dan weer rijzen en dan afbakken.
Ja maar ik ben toch niet gek?
Nee dat ben je ook niet maar je kunt al een kleine weerstand niet meer overwinnen.
Maar goed als de weerstand te groot is dan neem je een kleiner stapje. Zoveel mogelijk alles zelf gaan doen. Als je als man gewend bent dat je moeder of je vrouw de was voor je doet zelf gaan doen hoe hulpeloos je je ook voelt na een aantal malen blijkt het heel simpel te zijn en ben je weer een beetje meer zelfstandig geworden.
 
Een alternatief doet zich voor door een behandeling met magneetvelden. Voordelen zijn dat er geen gaten geboord hoeven te worden in de schedel. Nadeel van dit soort behandelingen is dat men in feite niet weet wat men doet. Het enige criterium is: het werkt.

http://www.brainclinics.com/




Paus verklaart Damiaan heilig
Uitgegeven: 11 oktober 2009 12:28
Laatst gewijzigd: 11 oktober 2009 12:28
VATICAANSTAD - Paus Benedictus XVI heeft zondagmorgen de Belgische pater Damiaan heilig verklaard. Dat gebeurde tijdens een dienst in de Sint-Pietersbasiliek in Vaticaanstad. Naast Damiaan werden nog vier anderen heilig verklaard.
 
© ANP
Damiaan (1840-1889) is vanaf nu patroonheilige van de melaatsen en aidspatiënten. De in het Vlaamse Tremelo als Jozef de Veuster geboren geestelijke werd bekend door zijn werk onder de melaatsen op Hawaï. Hij stierf zelf ook aan lepra.
Een groot aantal Belgische hoogwaardigheidsbekleders, onder wie koning Albert en koningin Paola, is aanwezig in de Sint-Pieter.


Duizenden andere belangstellenden hadden zich zondagmorgen verzameld op het Sint-Pietersplein. Zij volgen de dienst via grote tv-schermen.
© ANP