Het Louvre in Parijs tentoonstelling over Egyptische kunst
Zo'n 20 jaar geleden was ik eens in Parijs en we bezochten het Louvre. Daar was een  tentoonstelling over Egyptisch kunst uit de tijd van de Farao's. Enorme indrukwekkende beelden waren er te zien.
Het beeld op de foto was dermate afwijkend dat ik er een foto van gemaakt heb. Alle ander beelden en beeld formaties kenmerkten zich door symmetrie, dit beeld echter doorbrak dat gegeven doordat de arm van de vrouw zich uitstrekte naar het middel van haar man. Je zou haast kunnen zeggen een "fout" beeld. De maker heeft het aangedrurfd om tegen alle voorschriften en  tradities van zijn tijd in een beeld te scheppen met de een uitdrukking van niet naast elkaar (symmetrie) maar met elkaar. Het beeld staat zo te zien ook al behoorlijk vrij in de ruimte.
Piramiden indrukwekkende bouwwerken uit een ver verleden. Waarom toch zulke saaie bouwwerken vraag je je af. De mensen in die tijd waren toch al tot heel andere dingen in staat.
Als we de mensheid als geheel beschouwen en veronderstellen dat deze mensheid evenals een individuele mens een geestelijke ontwikkeling doormaakt dan komen we misschien een stapje verder. We roepen hier ook het oerbeeld dat Frans Coppelmans ons geschonken heeft te hulp. Binnen dit oerbeeld zien we een structuur die heel erg op een piramide lijkt structuur 6 die zich later verder ontwikkelt als structuur 7.
1             2     3              4                   5                        6                      7
Zoals uit deze ontwikkelingsreeks duidelijk wordt ontstaat de structuur 6 uit de structuur 5. Anders gezegd we zien hier de overgang van de tweede dimensie het platte vlak naar de derde dimensie een ruimtelijk lichaam.

Dit platte vlak bewustzijn zien we in de egyptische kunst veelvuldig trerug:
Daar waar de drie dimensionale vormen onstaat bv de piramiden zelf de sfinxen zien we altijd een verbondenheid met het platte vlak. De beelden komen als het ware uit een achtergrond naar voren of uit ondergrond naar boven en zijn in tegenstelling tot de latere Griekse beelden die vrij in de ruimte staan, gebonden beelden
Natuurlijk zijn er tal van overgangssituaties zie hieronder een beeld uit Griekenland maar dat nog bijna helemaal vanuit het Egyptisch bewustzijn gemaakt is. Het beeld zit als het ware nog vast aan de achtergrond. De knik in het linker been laat het loskomen van die achtergrond zien een stap richting de vrije ruimte.
Acht
8
De Zwitserse psycholoog Jean Piaget heeft middels zijn onderzoekingen aangetoond dat de jonge mens ook een geestelijke ontwikkeling doormaakt. De ontwikkeling kenmerkt zich door stadia waar de mens doorheen gaat. En zo menen wij een parallel te zien in het concrete ontwikkelings stadium bij de individuele mens met het ontwikkelingsniveau van de mensheid in de oud Egyptische tijd. De overgang van de Egyptisch tijd naar de Griekse tijd een overgang naar de vrije ruimte toe wordt door Piaget beschreven als de overgang bij de individuele mens van het concrte stadium naar het hypothetisch deductieve stadium. De mens komt los van het concerte voorwerp en plaatst het voorwerp in een geestelijke ruimte waardoor het voorwerp van alle zijden bekeken kan worden. Het is niet verwonderlijk dat een mens die dit stadium bereikt andere leefsituaties  dan zijn eigen  concrete leefsituatie  in het bewustzijn kan roepen ook kritiek kan gaan uitoefenen op de eigen concrete leefsituatie. Deze overgang noemen we het begin van de pubertijd.
Vanuit deze benadering wordt het aannemelijk dat ieder mens vanaf zijn of haar geboorte steeds weer de geestelijke ontwikkelingsgeschiedenis van de mensheid herhaald.  Alles wat de mensheid in haar gang door de geschiedenis ontwikkeld heeft komt op deze wijze beschikbaar voor de individuele mens. Zonder deze gang zou een nieuwe mens zich totaal verloren voelen in zijn eigen tijd.
Tijdslijn
Wordingslijn
Geschiedenis
Het een ontstaat uit het ander
Mekka
Terug


Survey | SEO