Je kunt met je kinderen over het leven praten,
maar je woorden zijn niet het leven zelf.
Je kunt hen wel wijzen op iets wat jij ziet,
maar wat jij ziet en wat zij zien
zal nooit hetzelfde zijn.

Je kunt niet rechtstreeks met hen
praten over het Goddelijke.
Je kunt kunt wel samen met hen delen
in de oneindige hoeveelheid vormen
waarin het Goddelijke zich openbaart.
Omdat deze openbaringen voortvloeien uit Tao,
zal het zichtbare hun ogen openen voor het onzichtbare.

Verwacht niet dat hun bereidheid te luisteren
even groot is als jouw verlangen te praten.
Veel belangrijker zijn de waarheden
die je hen in stilte aanreikt.
Als jij vreugde beleeft aan het wonder van het allerdaagse,
zal jouw vreugde op hen overslaan
en zullen ook zij leren plezier te hebben.
Als je samen met hen
het donkere mysterie van het bestaan binnenwandelt,
open je voor hen de poort naar inzicht.
Ze leren dan zonder angst
in het duister te kijken.

Wandel langzaam en met aandacht.
Maak je kinderen deelgenoot
van de kleinste dingen die je ziet.
Probeer niets te missen
van de kleine dingen die zij zien.
Ga niet op zoek naar lessen
en probeer hen geen belangrijke dingen bij te brengen.
Als je de dingen gewoon laat gebeuren,
volgt de les vanzelf.