Theo van Gogh

De ene dag is de andere niet. Dat geldt ook voor Johan. Hij heeft veel tijd en meestal weet hij die goed te gebruiken maar soms zijn er van die dagen dat hij maar niet op gang kan komen. Op zulke momenten helpen mooi weer, krantje lezen, baantje zoeken hem niet vooruit. Daar wordt Johan wel eens pissig van. Heeft hij  eindelijk reuze leuke activiteiten zit hij zichzelf dwars.

Spontaan gaan wandelen is soms een uitweg. Hoewel Johan geen zin in fotograferen heeft steekt hij de camera in zijn zak, opent de voordeur en vraagt zich af waarheen te gaan. "Gewoon lopen jij!", zegt hij tegen zichzelf en trekt de deur in het slot.

Zijn voeten leiden hem naar de Amstel, richting centrum Amsterdam. Johan neemt de wandelroute aan de Weesperzijde. Het vele wat hij ziet doet hem genieten en het vermogen iets te willen keert terug. Wat weet hij nog niet!

Johan houdt van de stad en de mensen die er wonen ook al gebeuren er verdrietige dingen. Hij staat stil en loopt de Eerste Oosterparkstraat in. Links ziet hij al snel het O.L.V.G. - ziekenhuis. Daar hebben ze de moeder van een kennis dagenlang een vriendelijke dood onthouden. De oude vrouw was klinisch dood maar ergens in haar geest moest ze toch echt nog een procentje leven. De katholieke grondslag is toen heel principieel toegepast. Pas na een week mocht ze vertrekken.

Het ziekenhuis voorbij ziet hij links het Oosterpark.

"Theo!" denkt Johan.
Verdomme een paar dagen geleden is hier "De Schreeuw van Theo" neergezet en onthuld.
"Wat een ellende heeft de stad toen meegemaakt! Zo maar, in de Linnaeusstraat, vlakbij het deelraadskantoor, werd Theo geslacht en werd er ook nog een briefje bijgevoegd."

Nu Johan deze moord in gedachten oproept wordt hij overvallen door emoties. Daarbij denkt hij aan een echte strijder voor vrijheid van meningsuiting.  Dat deed Theo immer met veel bombarie maar Johan zou het niets verbazen als Theo het daarbij soms zeer moeilijk had.

Johan maakt vele foto's van de nagedachtenis aan Theo. Weer thuis zet hij de foto's direct op zijn computer. Het beeld van Theo vindt hij prachtig. Enerzijds een dichte anderzijds een open mond. Een waardig kunstwerk! Hij lijst een vergroot exemplaar van "De Schreeuw van Theo" in en geeft het een mooi plekje in zijn kamer.

Wanneer Johan via e-mail perse contact wenst stuurt hij als bijlage "De Schreeuw van Theo".

Herman Bergensteen
22 juni 2007