CV 1965 Geboren in Wevelgem (België) 1989 Filosofie, Universiteit Leuven 1996 Geneeskunde, Universiteit Leuven 2002 Psychiater 2004 2007 Hoofd sectie angststoornissen van de vakgroep psychiatrie UMC Utrecht 2007 Hoogleraar psychiatrie AMC, Universiteit van Amsterdam Damiaan Denys kreeg verschillende subsidies voor zijn onderzoek naar obsessieve-compulsieve stoornissen. In 2005 ontving hij de Ramaer Medaille van de Nederlandse Vereniging van Psychiatrie voor uitmuntend onderzoek in de klinische psychiatrie.

Wat is en doet DBS? Bij DBS worden twee gaatjes in de schedel geboord en twee elektrodes van elk 1,5 millimeter dikte met elk vier contactpuntjes geïmplanteerd in het BNST, het bed nucleus van de stria terminalis.
De operatie is niet zonder risico: bij 1 tot 3 procent van de patiënten ontstaan interne bloedingen die tot een beroerte leiden; een groter aandeel krijgt - behandelbare - infecties.

Via de contactpuntjes veroorzaken elektrische pulsen een 'stroomstoring' in het brein, waarvan het effect vergelijkbaar is met de permanente laesies die het resultaat zijn van onomkeerbaar neurochirurgisch ingrijpen. In dat laatste geval worden verbindingen tussen hersengebieden definitief verbroken; het voordeel van DBS is dat de ingreep elk moment gestopt kan worden.

Een neurostimulator, een klein apparaatje op batterijen dat onder het sleutelbeen wordt geplaatst, zorgt voor de stroomvoorziening, die met een soort afstandsbediening aan- en uitgezet kan worden. Theoretisch gezien zijn er 29 duizend verschillende instellingen mogelijk van de acht contactpunten, die verschillende Hertz-frequenties, stroomsterkte en duur kunnen hebben. Psychiater Damiaan Denys is in de regel een paar maanden met een patiënt bezig om uit te vinden welke instelling de beste is.

Wereldwijd zijn vijftig tot zestig mensen met ernstige dwangklachten met DBS behandeld, van wie twintig in het AMC. Denys leidt daarmee het grootste lopende onderzoek naar de effecten van DBS op dwangklachten.

In de toekomst wordt behandeling met DBS voorzien voor mensen die lijden aan depressie, eetstoornissen, clusterhoofdpijn, chronische pijn, verslaving en voor subcomateuze patiënten.


'Sommigen houden van hun ziekte'
DE VOLKSKRANT, KENNIS, 10 JANUARI 2009 (PAGINA K07)
Malou van Hintum
Sommige psychiatrische patiënten kunnen met elektronische pulsen razendsnel van hun klachten worden verlost. Dat leidt tot heel andere inzichten. DoorMalou van Hintum

(foto)

Damiaan Denys: 'In sommige gevallen is de mens gewoon te complex.'

'Kijk, zo ziet het eruit', zegt AMC-hoogleraar psychiatrie Damiaan Denys (1965). Hij legt een plastic buisje op tafel waarop aan het uiteinde vier kleine metalen vlakjes zitten. Het is een elektrode met vier contactpunten; een dun draadje dat voor sommige mensen het verschil kan uitmaken tussen een hel op aarde en een leefbaar leven.
2 procent van de Nederlanders lijdt aan OCS, obsessieve-compulsieve stoornissen. Hun leven wordt minstens een uur per dag beheerst door dwanggedachten en -handelingen. Ze wassen eindeloos hun handen, kunnen geen artikel lezen omdat ze voortdurend woorden, zinnen, alinea's tellen, en durven onder geen beding met de bus.

Bij 10 procent van hen zijn de klachten zo ernstig, dat medicijnen en/of cognitieve gedragstherapie niet helpen. Zij komen in aanmerking voor deep brain stimulation (DBS; zie kader).

Denys: '21 januari 2004 was het eerste congres in Nederland over de toepassing van DBS in de psychiatrie. Daarna vonden de eerste operaties plaats. Dat was een wetenschappelijk avontuur. Je brengt een elektrode in zonder een handleiding en met beperkte kennis. Er was natuurlijk ervaring met Parkinson-patiënten, maar psychiatrische klachten met DBS behandelen was helemaal nieuw.'

Was het meteen een succes?

'Bij de eerste twee patiënten gebeurde de eerste maanden helemaal niets. Daarna hebben we de plek van de contactpunten veranderd en ze niet in de kern, maar op de schil van de nucleus accumbens geplaatst, een gebiedje in de hersenen dat te maken heeft met motivatie en afhankelijkheidsproblemen.

'Na een week waren alle klachten met meer dan de helft afgenomen. De stemming van deze twee patiënten verbeterde al na een paar seconden, hun angsten namen binnen enkele minuten af.

'Toen bleek dat we waarschijnlijk niet in de schil van de nucleus accumbens zaten, maar op een andere plek: de bed nucleus van de stria terminalis (BNST). Die ligt iets dichter in de buurt van de amygdala, een gebiedje dat een rol speelt bij de emotieregulatie. Ondanks onze verkeerde redenering boekten we toch een goed resultaat.'

Hoe kan dat?

'In het begin zagen we dwang als een soort afhankelijkheid; patiënten worden afhankelijk van dwanghandelingen. Afhankelijkheid is heel sterk dopaminerg gereguleerd, en dan zit je in de accumbens wel goed.

'Er gebeurt daar ook wel iets, maar je ziet dat de angst- en stemmingsklachten sneller en sterker afnemen, terwijl de afname van compulsies juist wat langer op zich laat wachten. Het onmiddellijke therapeutische effect van DBS heeft daarom waarschijnlijk minder met afhankelijkheid te maken dan we aanvankelijk dachten.'

Verandert de werking van DBS uw kijk op basale mechanismen die ten grondslag liggen aan psychiatrische stoornissen?

'DBS geeft een paar heel nieuwe inzichten. Ten eerste dat door elektrische modulatie psychiatrische klachten in een razendsnel tempo afnemen. Wat met hulp van medicatie en therapie maanden kost, gebeurt hier in seconden, minuten. Daarnaast vermindert de hoeveelheid klachten spectaculair: 60 tot 90 procent met DBS, tegenover 30 tot 40 procent met medicijnen en therapie.

'Dat heeft implicaties voor ons begrip van psychiatrische stoornissen. Wij psychiaters hebben, zoals veel wetenschappers, uit het werkingsmechanisme van medicijnen bij patiënten de pathofysiologie van psychiatrische stoornissen afgeleid. Bijvoorbeeld: een depressieve patiënt krijgt een medicijn dat serotonine-activiteit stimuleert - de depressie neemt af; dus depressie wordt veroorzaakt door een tekort aan serotonine.

'De laatste jaren blijkt die redenering niet houdbaar; psychiatrische klachten zijn niet gelinkt aan één neurotransmitter. Hersenen zijn veel complexer.

'Omdat DBS klachten razendsnel doet verminderen, betekent dit dat er andere mechanismen in het spel zijn. Daarbij moeten we niet dezelfde redeneerfout maken en zeggen: wij remmen met stroom bepaalde activiteiten, dus een stoornis wordt veroorzaakt door een hyperactiviteit in een bepaald hersengebied. Maar onze bestaande paradigma's over verklaringen van psychiatrische ziekten zijn wel grondig door elkaar geschud.

'Misschien hebben psychiatrische stoornissen wel veel meer te maken met de disfunctie van bepaalde circuits. Misschien zijn de effecten van neurotransmitters wel secundair in plaats van primair, zoals nu wordt gedacht.'

Dat kan betekenen dat er ook een andere grondslag wordt gevonden voor psychiatrische stoornissen.

'De droom van neurobiologische psychiaters is: laten we de neurobiologische mechanismen vinden die ten grondslag liggen aan psychiatrische stoornissen, dan is het opgelost. Maar ik denk dat dat een nachtmerrie is.

'Ik vind het juist prettig om in die dubbelzinnigheid te leven, dat ongewis is wat neurobiologisch is, en wat subjectieve beleving. Dat is de mooiste intellectuele uitdaging die je je kunt wensen. Anders zou ons vak heel mechanistisch en heel saai worden.

'Ik denk ook niet dat je in de psychiatrie zo kúnt redeneren, want veel psychiatrische problemen zullen uit verschillende lagen bestaan waarop verschillende aspecten invloed hebben. Sociale aspecten, belevingsaspecten, individuele aspecten, persoonlijkheidsaspecten. Zelfs al zou je bijvoorbeeld depressie kunnen reduceren tot een neurobiologisch mechanisme, dan nog blijft dat belevingsaspect aanwezig. In sommige gevallen is de mens gewoon te complex, die kun je niet reduceren tot dat ene kleine dingetje.'

Hebben psychiaters in een academische setting de neiging het subject te vergeten en meer te focussen op algemene ziektepatronen?

'Absoluut. Het is heel lastig voor een wetenschapper om die twee registers te bespelen.'

Je moet toch het individu genezen, niet de ziekte?

'Je kunt een ziekte genezen, en de persoon in problemen brengen. Andersom kun je zorgen voor het heil van de mens, en niets aan de ziekte doen. Die doelstellingen liggen niet in elkaars verlengde. Want sommige mensen houden van hun ziekte.'

Wat betekent dat voor u als psychiater?

'Als psychiater moet je afwegen hoe ver je moet gaan om een ziekte te genezen; want het genezingsproces zelf kan brokken veroorzaken. Sommige mensen hebben een pathologische manier van leven nodig om zich staande te kunnen houden in de werkelijkheid.

'Bij dwangklachten zie je dat sommige mensen alleen op een enorm gestructureerde manier met de werkelijkheid kunnen omgaan, omdat ze die anders niet aankunnen. Dan wordt het te chaotisch voor ze.

'Hun rituelen gebruiken ze om zich staande te houden. Als je die afpakt en zegt dat het ziekelijk is wat ze doen, hebben ze geen houvast meer. En kunnen ze bijvoorbeeld psychotisch worden.

'Een symptoom is niet iets wat vaststaat; een symptoom is afhankelijk van het perspectief van de patiënt. Dwangpatiënten die na dertig jaar weer seksuele interesse krijgen, vinden dat niet normaal. Maar ik als arts zeg dat dat wél normaal is.'

En wat zegt u als filosoof?

'Ik ben begonnen met filosofie te studeren, maar ik merkte dat ik te ver van de werkelijkheid af kwam te staan. De filosoof zit alleen maar na te denken in een kamertje, maar voelt niet wat er gebeurt: hij ziet geen mensen lijden of sterven. Hij doet grote uitspraken over de werkelijkheid, maar die hebben op die werkelijkheid zelf geen impact.

'In de geneeskunde daarentegen word je tot op het bot doordrongen van wat de mens is: er worden geen grote uitspraken gedaan, maar je hebt als arts toegang tot de werkelijkheid door het lijden en sterven van mensen.

'De combinatie van de abstractie van de filosofie en de concreetheid van de geneeskunde is voor mij aantrekkelijk, want daardoor wordt het nadenken over de werkelijkheid interessanter. Die werkelijkheid van het menselijk lijden brengt me dichter bij het antwoord op filosofische vragen over de waarheid van de mens. Dat is mijn fascinatie.'

Copyright: de Volkskrant

Damiaan Denys maakt op vrijdag 23 januari de eerste resultaten van zijn ervaringen met DBS bekend op een symposium van De Amsterdamse School in het AMC over het thema Onder dwang gegijzeld - De obsessieve-compulsieve stoornis in de levensloop. Op 12 januari houdt hij een lezing in de Rode Hoed, getiteld Kan elektrische stimulatie van het brein ons gelukkig maken? Keizersgracht 102, Amsterdam, 20 uur.


Het werkt
Jack Nicholson in: One Flew Over the Cuckoo's Nest

Sigismund Schlomo Freud (Freiberg, Moravië, 6 mei 1856 - Londen, 23 september 1939) was een zenuwarts en psychiater uit Oostenrijk-Hongarije en de grondlegger van de psychoanalyse. Hij was van joodse afkomst; dit was de reden waarom hij aan het eind van zijn leven vanwege de overname van Oostenrijk door nazi-Duitsland de wijk moest nemen naar het Verenigd Koninkrijk. Freuds theorieën en methodes zijn vandaag de dag nog steeds omstreden, desondanks wordt hij gezien als één van de meest invloedrijke psychologen en denkers van de 20e eeuw.

Bron Wikipedia
                              Commentaar                                                                                                                 Bezinning
Ik heb al eerder in dit forum gereageerd op een film over shock therapie ongeveer een jaar geleden, waarbij een psychiater zonder dat hij wist wat hij deed verklaarde dat het werkte en dat dat de grond was om de behandeling voort te zetten en het zelfs van de daken te schreeuwen. Nu weer een vergelijkbare situatie, het houdt niet op, steeds staan er weer wonderdokters op om ons leken te vertellen dat er genezing mogelijk is en dat het allemaal heel simpel is. Pure oplichting.
Ik zal proberen te schetsen waarom het oplichting is.

Eerst even dit:

komt een vrouw bij de dokter en zegt: dokter mijn man zit maar op de stoel hij doet niks meer...
Oh, mevrouwtje daar is net een hele nieuwe therapie voor ontdekt. Ik zal wel langskomen om die te demonstreren
De dokter komt langs en zegt tegen de man zo meneertje ga eens voorzichtig staan en zet uw benen uit elkaar zodat u niet omvalt en tegen de vrouw goed opletten. U kunt het ook!
De dokter haalt uit en geeft de man een ongelooflijke schop onder zijn kloten en de man springt door het huis en roept en loopt naar de kraan om water te drinken rent de tuin in...
Ziet U wel mevrouwtje: dit werkt altijd!
Nou dokter, zo actief heb ik mijn man al lang niet meer gezien, dank u wel.
Gewoon flink schoppen, als hij weer eens te passief wordt...

Dit is zo ongeveer de strekking van het verhaal van onze Belgische psychiater

Nu de uitwerking van deze vergelijking: Waarom is de behandeling oplichting?
Zodra we de electrodes wegnemen valt de patient in een nog zwarter gat dan tevoren en pleegt waarschijnlijk zelfmoord. Ook een oplossing zelfmoord toch? Werkt bij alle kwalen, kost ook veel minder. In de bijbel stond al hebt gij last van uw linker hand hak hem af, doe het in ieder geval zelf dan kun je later een ander niets verwijten. Je kunt pas over genezing en therapie spreken als je weet wat je doet en als je het proces kunt beschrijven dat naar de genezing toeleidt. Wijs je alleen maar naar positieve resultaten en verder een boel crap dan ben je gewoon een ordinaire bedrieger. In het proces is ook de behandelaar zelf opgenomen.

Ja maar, deze professor heeft filosofie gestudeerd, dan weet hij waar het over gaat. Maar hij is toevallig geen professor in de filosofie geworden dus dat is twijfelachtig.

Nog een laatste poging: om iemand de mond te snoeren plak je een breed plakband op zijn mond.... het werkt, zeg je dan terecht.

Het doel heiligt de middelen.

Nog een allerlaatste opmerking: wereldwijd worden 50 a 60 mensen behandeld met DBS, vroeger zat ik op de HBS, nou ja in wetenschappelijke termen een verwaarloosbaar aantal gezet tegen een wereldbevolking van enige miljarden. Maw volkomen oninteressant.

De Faust van Goethe wie kent die nog? Over bedrog en misleiding nog steeds actueel.

Een laatste citaat:
Damiaan Denys: 'In sommige gevallen is de mens gewoon te complex.'
Ja, en dat geeft je het recht om deze mens onmenselijk te behandelen. In plaats van deze mens te bevrijden maak je hem afhankelijk.
Je ruilt de ene dwang in voor de andere. Wisseltruc.

De Zalige Pater Damiaan De Veuster, ss.cc., geboren als Jozef De Veuster (Tremelo, 3 januari 1840 - Molokaï (Hawaï), 15 april 1889) was een Vlaamse Picpus-pater en missionaris, bekend voor zijn werk voor leprapatiënten.
Hij werd in 1995 door Paus Johannes-Paulus II zalig verklaard. Zijn heiligverklaring vindt op korte termijn plaats, zo werd op 3 juli 2008 bekend gemaakt. Hij zal zowel de patroonheilige van de melaatsen als van de aidspatiënten worden.

In Simpelveld staat er een klooster dat door volgelingen van pater Damiaan is gesticht, Huize Damiaan.
Nog maar eentje het is een concatenatie van onzin:

'In de geneeskunde daarentegen word je tot op het bot doordrongen van wat de mens is: er worden geen grote uitspraken gedaan, maar je hebt als arts toegang tot de werkelijkheid door het lijden en sterven van mensen.

Alsof dat het alleenrecht van de geneeskunst is.....
ik zelf heb toegang tot de werkelijkheid ook als mensen niet lijden of sterven of is dat dan een andere werkelijkheid misschien? Voor mij is lijden en sterven niet iets anders dan plezier hebben of geboren worden. Binnen het perspectief van wat een mens is.

'De combinatie van de abstractie van de filosofie en de concreetheid van de geneeskunde is voor mij aantrekkelijk, want daardoor wordt het nadenken over de werkelijkheid interessanter. Die werkelijkheid van het menselijk lijden brengt me dichter bij het antwoord op filosofische vragen over de waarheid van de mens. Dat is mijn fascinatie.'

Over ego-trippen gesproken de mens wordt hier niet in zijn waardigheid benaderd maar als speeltje als object ter eigen fascinatie. Deze man legt geen verbindingen met mensen.

"Wie is van Hout" zou ik toch nog maar eens nalezen Damiaan, Jan Foudraine  1971!
Afkomst en opleiding

Mengele was afkomstig uit een gegoede familie van Beierse industriëlen en fabrikant van landbouwmachines. Hij was als scholier ambitieus, en wilde graag beroemd worden. Aan het begin van de jaren dertig sloot Mengele zich aan bij de organisatie Stahlhelm die later opging in de SA. Daaruit trok hij zich in 1934 weer terug onder opgave van gezondheidsredenen. Vanaf 1930 studeerde hij geneeskunde en antropologie in München, Wenen en Bonn. In 1935 promoveerde hij voor de eerste keer, in de antropologie, op het proefschrift Rassenmorphologische Untersuchung des vorderen Unterkieferabschnitts bei vier rassischen Gruppen (Rassenmorfologisch onderzoek van het voorste deel van de onderkaak bij vier raciale groeperingen). In 1936 deed hij artsexamen en verrichtte hij een co-assistentschap kindergeneeskunde van vier maanden in Leipzig. In 1937 werd hij assistent bij het 'Institut für Erbbiologie und Rassenhygiene' in Frankfurt am Main en werd hij lid van de NSDAP. In 1938 sloot hij zijn studietijd in de medicijnen aan de universiteit van Frankfurt am Main af met het proefschrift Sippenuntersuchungen bei Lippen-Kiefer-Gaumenspalte (Familiegroeponderzoek bij lip-kaak-gehemeltespleet). Eveneens in 1938 sloot hij zich aan bij de SS. Hij verrichtte zijn dienstplicht tussen september 1938 en januari 1939. In 1939 trouwde hij met Irene Schoenbein, met wie hij een zoon kreeg.


Auschwitz

In 1940 werd hij opgeroepen voor de Wehrmacht. Hij meldde zich in augustus vrijwillig bij de Waffen-SS. Hij werd naar Polen gestuurd als bataljonsarts en raakte in 1942 zwaar gewond. Na genezing bleek hij niet meer geschikt voor het front en daarom werd hij naar Berlijn overgeplaatst. Vanaf 30 mei 1943 werkte hij in het concentratiekamp Auschwitz. Daar selecteerde hij de nieuw-aangekomen gevangenen; hij besloot wie er bleef leven en wie meteen werd gedood. Hij werd berucht door zijn zeer wrede en onethische medische experimenten op met name tweelingen in het concentratiekamp, waaronder blootstelling aan koude tot aan overlijden, experimenten in vacuümkamers, amputeren van ledematen en organen (in vele gevallen zonder verdoving) het uitproberen van behandelingen en geneesmiddelen. Ook heeft hij ooit een tweeling aan elkaar genaaid, hij wilde weten of hij een siamese tweeling kon creëren. Nog een experiment van Mengele: hij spoot blauwe vloeistof in donkere ogen, om te kijken of ze blauw werden. Dat hielp uiteraard niets en een groot aantal proefpersonen van zijn tests overleefde het niet. Hij streefde een habilitatie na, maar daar is het nooit van gekomen.

Bron Wikipedia
Het gaat er hier niet om om onze psychiater in een kwaad daglicht te stellen maar we moeten onze canon ook niet uit het oog verliezen en zeker ook niet de ethische kanten aan deze zaak.
Nog niet zo lang geleden werden er verschrikkelijke experimenten op mensen gedaan en nu zal onze Belgische psychiater zeggen ik heb het beste met de mensen voor ik wil ze nota bene van hun depressie af helpen.
Je zou ook kunnen zeggen waar bemoeit deze man zich mee dit is helemaal niet zijn terrein!
Is dit het terrein van een arts?
Of heeft een arts geen terrein mag hij zich overal mee bemoeien?
Ik weet een eenvoudig experiment.
Zoek 1000 depressieve mensen op. Heel eenvoudig via de sociale diensten te vinden. Of niet? Hoe stel je vast of iemand depressief is? Door het hem of haar te vragen?
Maar goed geen komma geneuk 1000 zwak tot zwaar depressieven via de sociale diensten. We gaan dit ook objectief meten door deze mensen een vragenlijst te laten invullen met vragen als hoeveel keer per jaar gaat U naar de efteling? en hoe vaak koopt U een kraslot etc.
En nu gaan we deze 1000 mensen iedere maand wat meer geld geven en ook meer persoonlijke aandacht geven.
En wat zien we dan gebeuren?
U raadt het al deze mensen worden als vanzelf minder depressief hier komt geen electrode aan te pas ook geen shock therapie zelfs geen pilletje misschien een paar koppen koffie.
Ra ra ra
Ja, zo eenvoudig is het
Nu even terug op het Mengele verhaal het gaat erom dat we met elkaar vaststellen wat het terrein van een arts is. Volgens mij dient een arts zich te bemoeien met het lichamelijk welzijn niet meer en niet minder. En daar ligt een duidelijke grens.
Ja maar, zullen de slimmeriken zeggen er is een verband tussen lichamelijkheid en psychisch wel bevinden. Uiteraard maar het is de taak van de arts de lichamelijke conditie zo optimaal mogelijk te maken. Voelt de mens zich dan nog niet goed dan houdt de bemoeienis van de arts op. Deze arts moet niet proberen Godje te spelen. Hij kan dan tegen deze mens zeggen: ik kan U niet verder helpen, maar misschien kunt eens naar die en die iemand die wat meer weet van psychische zaken..
Dit schijnt oneindig moeilijk voor artsen te zijn.
Geld speelt natuurlijk ook een niet onbelangrijke rol, zodra je zegt ik kan U niet verder helpen kun je ook geen rekening meer schrijven.... erg hè?
Maar het betekent dat andere mensen ook eens aan bod kunnen komen, hoe lang moeten deze mensen nog wachten dat de artsen hun egoisme eens wat terugnemen?
Ook kan de mens als hij of zij twijfelt aan het oordeel van de arts naar een andere arts gaan voor een second of third opinion. Het initiatief ligt bij de mens zelf en zoals Paracelsus al zei: de arts is de helper van de mens. Dus niet de arts weet alles en ik geef me als een onnozel schaap over aan de arts, hij moet het maar uitzoeken. Ieder mens blijft tot de laatste snik zelf verantwoordelijk.

"Alterius non sit qui suus esse potest" (wie in staat is zichzelf te zijn, moet zich niet ondergeschikt maken aan een ander)

Wat nu als iemand niet instaat is zichzelf te zijn?
Heeft de arts dan vrij spel?

Nog een citaat van Paracelsus:
"Waar de filosoof eindigt, begint de arts", het is net of de arts een eindstation is, maar met Rudorlf Steiner wil ik zeggen waar de arts eindigt begint de psycholoog en waar de psycholoog eindigt begint de zichzelf bewuste mens zelf.

Philippus Aureolus Theophrastus Bombastus von Hohenheim (bij Einsiedeln (Zwitserland), 1493 of 1494 - Salzburg, 24 september 1541), beter bekend onder de naam Paracelsus, is een beroemd, maar tevens controversiële arts. Hij was tevens theoloog.

Bron Paracelsus Wikipedia

En nog een artikel uit onze grondwet:
Artikel 11. Ieder heeft, behoudens bij of krachtens de wet te stellen beperkingen, recht op onaantastbaarheid van zijn lichaam.

Schlomo ik wist niet van deze naam af ondanks mijn studie psychologie. We kregen over Freud dan ook maar 10 regels in een handboek te leren. Toch meen ik wel iets van deze man af te weten althans van zijn pogingen de mens in een breder perspectief te plaatsen. Ik heb het nu niet over de psycho analytische methode want dat is natuurlijk een obstakel om de ware betekenis van deze Freud te zien. En zo gaat dat met velen overal ontstaan volgers en dan ontstaan er meteen schriftgeleerden en Farizeeers die precies menen te weten hoe het moet en daarme alles ten dode keren. De fout die ook steeds weer gemaakt wordt is dat wat de een ontdekt en wat blijkt voor deze persoon vruchtbaar te werken dan wil dat nog lang niet zeggen dat dat voor een ander ook werkt.
In feite moet iedereen zijn eigen methode ontwikkelen. Welke bronnen hij of zij daarbij raadpleegt is in feite niet zo interessant als deze persoon er oprecht ingaat komen we uiteindelijk op hetzelfde punt uit.
Maar goed Freud zelf arts, zenuwarts wat het ook moge betekenen hij werd geconfronteerd met vele zieke mensen en hij was naarstig op zoek naar middelen om deze mensen te helpen. We waren als mensheid al iets verder ontwikkeld althans dat meenden en menen wij en we konden niet iedereen meer bloedzuigers op de aders zetten. Hetgeen in vele gevallen en nu nog een werkzame methode zou zijn. Mensen hadden ook geen concrete botbreuken of aantoonbare zaken ze zaten met angsten wanen aandrangen driften net zoals vandaag de dag. Wat doe je ermee praten praten praten pilletjes pilletjes pilletjes suggestie 1 suggestie2 suggestie3 etc eindeloos wordt en werd er geprobeerd om mensen die moeite met het leven hebben verder te helpen.
Ik heb zelf ook wel een en ander meegemaakt en soms denk je kwam er maar een einde aan een uitzichtloos bestaan of hoe kan ik deze drang in mezelf bijvoorbeeld om van een brug te springen beteugelen? Enorme spanningen en gevechten niet om uit te houden en toch uitgehouden voor sommigen echter niet die springen voor de trein hangen zich zelf op of drinken zich dood en hoevelen zijn er niet door hun eigen beslissing tegen een boom gereden? Toeval of niet veel psychiatrische instellingen liggen vlak bij een spoorbaan.
Terug naar Freud
Uit al de gesprekken en pogingen die Freud voerde en deed kwam hij op een gegeven moment tot de conclusie er zit iets in de mens waar hij zelf geen weet van heeft, het onbewuste en dat onbewuste drijft deze mens voort. Het kan zelfs zo zijn dat deze mens een geobsedeerde, maakt niet uit wat. zou zijn als er geen beperkingen waren, die zeiden dat dat niet mocht. Bijvoorbeeld de drang om midden in de stad naakt over straat te gaan tussen allemaal aangeklede mensen en dan ineens alle aandacht op je gericht te voelen wat een kick of stiekem bij de buurvrouw langsgaan en dan vragen of ze nog wat melk heeft en dan... en dan net doen of er niets gebeurd is etc je kunt je fantasie de vrije loop laten en je komt dan vanzelf in extreme en mindere vrolijke tafrelen terecht zoals het smakelijk opeten van een wildvreemde...
Dus dit onbewuste is een vreemd wezen dat kan alle kanten uit, alle kanten? nee, niet alle kanten, wel in onze gedachten natuurlijk maar niet in werkelijkheid. We halen die zaken nogal eens door elkaar....
Freud kwam op de lumineuze gedachte, dat we deze aandrangen die als we ze de vrije loop lieten onacceptabel waren,  konden omvormen of transformeren binnen maatschappelijk geaccepeteerde kaders.
Zo kan een behoefte om met kleine kinderen om te gaan zich vertalen in het maatschappelijk geaccepteerde beroep van kinderarts.
Zo kan de behoefte om met vrouwen om te gaan zich vertalen naar vrouwenarts of gyneacoloog.
niet alleen maar artsen aub
zo kan de behoefte aan manipulatie zich maatschappelijk verantwoord transformeren in het priesterschap (uitzonderingen daargelaten)
Zo kan de angst voor vrouwen zich tansformeren in het priesterschap (uitzonderingen daargelaten)
etc ik ben er niet goed in zal er eens een boek op na slaan...
Je hebt twee extremen controle en het omgekeerde en dat is...  ja zeg het maar... overgave?
Bepalen
en bepaald worden en daartussen alle mogelijke en onmogelijke tussenvormen. 
Tanatos en Eros de doodsdrift die met controle samenhangt en de de levensdrift die met overgave samenhangt. Ik begin het nu ineens allemaal beter te begrijpen. Dus de doodsdrift heeft niet zozeer met het dood willen gaan te maken maar met voorspelbaarheid. Als iets totaal voorspelbaar wordt is het in feite dode materie geworden er zit geen levensspanning meer in. Vaak wordt dit begrip verkeerd ingevuld.
Maar het gaat maar om het idee.
En dat was een grote vondst van Freud zeker in een tijd dat allerlei dingen nadrukkelijk verboden waren ik denk even aan de zeer sterke sexuele moraal van die tijd die iedere spotaniteit doodden.
En dan was je in die tijd als vrouw met een man getrouwd die eigenlijk niet goed vrijen kon en het liever niet deed dan wel en als hij het al deed er niks van bakte en je kwam dan als behoeftige vrouw met veel mannen in aanraking ja dat mocht niet, hel en verdoemenis en dan moesten al die behoeften in iets acceptabels omgezet worden.......er werd wat afgepunnikt.
Nu is het gelukkig anders, is dat zo?
Welke mens kan zijn vrijheid werkelijk aan?
Niets is moeilijker dan dat want aan eigen vrijheid zit ook eigen verantwoordelijkheid vast......
dan maar onderdrukt worden vanuit een maatschappelijk geaccepteerde vorm....
Het naar buiten brengen van iets eigens of iets waars is ook niet zonder gevaar... het is kwetsbaar je kunt er om belachelijk gemaakt worden of afgemaakt worden en dan pas je de tweede keer wel op denk ook aan de klokkenluiders, die met waarheid naar buiten komen.....
maar ook een simpel liedje of gedachte, gebaar, een aanraking alles kan verkeerd verstaan worden en dan?
Belangrijkste is dat hoe een mens ook in elkaar steekt hij of zij er op een gegeven moment toe komt zichzelf bij de hand te nemen en daar ook verantwoordelijk voor te zijn dan ontstaat er een poort waardoor alle mogelijke negatieve of positieve ervaringen naar buiten kunnen komen verhuld of niet dat doet er niet toe maar het naar buiten kunnen komen is belangrijk in de spanningsreductie die dat voor de betreffende persoon oplevert en daaraan gekoppeld het intense gevoel van eigen-waarde en zelfwaardering.
Als we deze dingen oppakken dan blijven we ver van electrodes of shocktherapie, pilletjes allemaal schijnmiddelen en het afkopen van eigen verantwoordelijkheid.

Wordt vervolgd
ik zal op het gegeven aanhaken dat Freud aanlevert::
Tanatos en Eros
Dit zijn namelijk twee extremen binnen het oerbeeld van de mens.
Malou van Hintem
nog even wat opmerkingen over de verslaggeefster van het onderhavige artikel voor de Volkskrant. Dit artikel heeft me heel wat uren werk gekost om het recht te zetten. Om een dergelijk stuk zo maar plompverloren in een krant af te drukken gaat mij wat ver.
Het komt over als een vriendendienst om het "grote nieuws" naar buiten te brengen. Laten we niet vergeten dat deze Belgische psychiater ambitieus is hij heeft al een prijs en hij wil er meer. Overigens stelt die prijs weinig voor, want die heeft hij van zijn eigen beroepsgroep gekregen, over incestueuze verhoudingen gesproken.
Verder is het een makkelijke manier om het publiek te informeren over een praatje in de Rode Hoed waar deze nieuwe dr Phil, die ik overigens wel oprecht vind, zijn nieuwe methode om mensen om de tuin te leiden wil bespreken.
Ik vind dit interview erg gemakzuchtig geschreven. Het is onverantwoorde journalistiek, maar ik ben haar wel dankbaar dat ze het zo gedaan heeft want het is een haast oneindige bron.... dus toch goede journalistiek?

Zie nu ook haar tweede artikel en commentaar.
De nieuwe benadering
Frankenstein is een roman van de Engelse schrijfster Mary Shelley. Het heeft als ondertitel the Modern Prometheus. Het boek verscheen in 1818, maar in 1831 verscheen een herziene en verbeterde versie. Het werk kan gerekend worden tot de traditie van de Gothic novel die populair was in de tweede helft van de 18e eeuw en de eerste helft van de 19e eeuw. Opvallende kenmerken in deze romans waren: geheimzinnigheid, verderf, verval, geesten, vampiers (Dracula), krankzinnigheid en dergelijke. Ook wordt het werk wel gezien als het eerste voorbeeld van sciencefiction.
Ten onrechte wordt de naam Frankenstein vaak verbonden aan het in het verhaal geschapen monster. Het is echter de naam van de persoon die het monster schiep.

In 1816 brachten Mary Godwin en haar latere echtgenoot, de dichter Percy Bysshe Shelley, een bezoek aan Lord Byron in Zwitserland. Na het lezen van een bloemlezing van Duitse spookverhalen daagde Byron zijn vrienden, waaronder ook zijn arts Polidori, uit om ieder een eigen verhaal te schrijven. Alleen Polidori slaagde erin een afgerond verhaal te bedenken. Mary deed wel een idee op, waarmee de basis voor 'Frankenstein' werd gelegd. Byron zelf schreef een fragment gebaseerd op de vampierverhalen die hij tijdens zijn reizen door de Balkan had gehoord. Polidori gebruikte dit fragment om de roman The Vampyre te schrijven (1819), die als inspiratie gold voor alle daaropvolgende vampierverhalen.


Manuscript Frankenstein
De roman begint met kapitein Walton die op een schip vaart dat ten noorden van de poolcirkel vast komt te zitten in het ijs. Dan ziet hij en zijn bemanning in de verte een figuur over de ijsvlakte voorbijgaan in een hondenslee. De dag erna, als het ijs terug gebroken is en de boot van Walton terug vrij komt, wordt een tweede hondenslee opgemerkt, ronddrijvend op een ijsschots. De uitgehongerde en zieke man die deze hondenslee bestuurt, blijkt Victor Frankenstein te zijn. Van daaraf ontwikkelt zich het verhaal.
Op jonge leeftijd al verlaat de intelligente en nieuwsgierige Victor Frankenstein zijn geliefde familie in Zwitserland om te gaan studeren in Duitsland. Tijdens zijn onderzoeken ontdekt hij een manier om levenloos materiaal tot leven te brengen. Met grote geestdrift werkt hij aan zijn vinding en tracht op die manier een vriend en metgezel te scheppen. Hij gebruikt hiervoor materiaal afkomstig van diverse lijken. Hij streeft hierbij naar schoonheid en is ontsteld als het schepsel daadwerkelijk tot leven komt en verre van volmaakt blijkt te zijn. Hoewel het schepsel niet onvriendelijk is en zelfs naar hem glimlacht, ontvlucht hij van schrik zijn laboratorium. Het schepsel verdwijnt.
Frankenstein werkt hard door aan zijn studie en onderzoeken en wordt op den duur langdurig ziek door overwerktheid. Na zijn herstel krijgt hij een brief van thuis, waarin hem wordt verteld dat zijn jongste broer is vermoord. Meteen reist hij af naar Zwitserland. In de buurt van Genève aangekomen ziet hij het schepsel en raakt ervan overtuigd dat het zijn broer heeft gedood. Het monster vertelt hem later dat het doden van de kleine William min of meer per ongeluk was gegaan; hij wilde dat William niet zou schreeuwen. Hij vertelt ook dat hij veel heeft geleerd door het bekijken en bestuderen van een familie. Zo leerde hij lezen en kwam erachter dat hij door Frankenstein was gemaakt, en waar de familie van Frankenstein zich bevond.
Bij thuiskomst blijkt de meid Justine van de moord beschuldigd te worden. Zij wordt veroordeeld en terechtgesteld. Om van de slag te herstellen gaat Frankenstein de bergen in en ontmoet zijn schepsel op een gletsjer. Het monster blijkt intussen goed te kunnen spreken en beschrijft zijn opeenvolgende gevoelens van verwarring, afwijzing en haat. Hij verklaart te hebben leren spreken door een gezin door een gat in de muur te observeren. In het geheim beloonde hij hen daarvoor met goede daden, maar toen zij hem ontdekten, verjoegen ze hem. Ieder die hem ziet reageert op dezelfde manier. Nu heeft hij echter nog maar een wens: hij vraagt Frankenstein een vrouw voor hem te scheppen. Deze stemt hierin toe, maar halverwege dit proces vernietigt hij dit nieuwe schepsel uit angst dat het een kwaadaardig wezen zou worden en anderen pijn zou doen. Het monster reageert hierop met het doden van Frankensteins beste vriend. Op de avond van Frankensteins bruiloft doodt hij ook zijn vrouw. Door het verdriet daarvan, overleed ook de vader van Frankenstein, en bleef hij alleen over. Hierop jaagt Victor zijn monster op en volgt hem tot aan de ijsvlakte rond de noordpool. Zijn jacht heeft geen succes en hij sterft zonder hem gevangen te hebben. Uiteindelijk vindt het monster zijn dode schepper en betuigt zijn grote spijt over wat hij hem heeft aangedaan. Hij zweert zelfmoord te zullen plegen en verdwijnt.

Interview Pauw en Witteman van 12 januari 2009 Met de Belgische psychiater Damiaan Denys over zijn nieuwe methode DBS in aanwezigheid van Rabbijn Raphael Evers en Sven Kramer.
Opmerkelijk is dat de psychiater zijn methode demonstreert op het hoofd van de Rabbijn.
'Sommigen houden van hun ziekte'
Damiaan Denys

2 procent van de Nederlanders lijdt aan OCS,
obsessieve-compulsieve stoornissen.
Hun leven wordt minstens een uur per dag beheerst door
dwanggedachten en -handelingen. Ze wassen eindeloos hun
handen, kunnen geen artikel lezen omdat ze voortdurend woorden,
zinnen, alinea's tellen, en durven onder geen beding met de bus.
Dit laatse is zeker geen dwangmatig iets....
16,5 miloen nederlanders 1 uur per dag
16.500.000
1% = 165.000
2% = 330.000
en daarvan hebben 50 a 60 mensen een DBS behandeling ondergaan
dat is geen 1% van de 330.000
dat is geen 0,1 % van de 330.000
dat is geen 0,01 % van de 330.000
neen dat is 0,02 ongeveer van de 330.000
dat is dus twee honderdste procent van de nederlandse bevolking die aan de storing of vermeende storing lijdt
we doen maar net of de storing eenduidig vast te stellen is
zetten we dit af tegen de totale nederlandse bevolking dan is dat?????
als we dit afzetten tegen de wereldbevolking dan?????
maar ieder mens telt dus zetten we er een Belgische Hoogleraar op
en wat verdient deze hoogleraar per jaar?
geen wonder dat de gezondheidszorg ondanks jarenlange inzet van managers en bezuinigingen
ieder jaar weer duurder wordt... je zou verwachten goedkoper wordt....
en dat alles omdat mensen 1 uur per dag dwangmatige handelingen verrichten als we goed naar de werkende bevolking van nederland kijken dan verrichten die 8 uur per dag dwangmatige handelingen maar daar zegt niemand iets over!
of denkt Damiaan dat iedereen vrijwillig het werk verricht?

In 1998 telde de beroepsbevolking 6.957.000 mensen. Dit was
63% van de beroepsgeschikte bevolking ( alle mensen tussen de 15 en de 65 jaar).

Nog een vraag ingegeven door mijn dochter van 15 jaar: wie geeft er eigenlijk toestemming voor dergelijke behandelingen?
Zijn de patienten, zoals ze zo mooi en onderdanig heten niet handelingsonbekwaam en is de behandelaar ook niet handelingsonbekwaam door een mens te gaan behandelen, die niet in staat is meer zelfstandig een beslissing te nemen? Hier hoor je onze Belgische psychiater niet over dat is allemaal goed geregeld zeker en vast.
 
Home
Bezinning

Nu enige dagen nadat ik het bericht over de DBS methode ontvangen heb is het tijd voor bezinning. Ik moet zeggen dat ik als door een bom werd getroffen. Ik voelde het al aankomen en probeerde middels berichten en emails het bericht van me af te houden… ik wilde het eigenlijk niet onder ogen zien zoveel smeerlapperij, maar gelukkig werd het bericht mij wel toegestuurd en kon ik niet anders dan een standpunt in nemen. Ik kon wel anders, maar dat wilde ik op dat moment niet meer. Ik wilde ook aantonen wat voor vuiligheid er in onze wereld al is doorgedrongen.
Een nazaat van Tijl Uilenspiegel komt ons vertellen hoe we het moeten doen. Nu had deze Tijl nog humor en hield de mens een spiegel voor, maar deze nazaat heeft heel andere motieven.
En het wordt geraffineerd gebracht: ineens hebben we een groep mensen met OCS, alsof ze echt bestaan deze ocs'ers. Nergens lees ik wat dit dan voor een bijzondere soort mensen is hoe ze leven, hoe ze eruit zien, hoe oud ze zijn, wat hun status is niets alleen een paar vage kenmerken: het zijn mensen die dwangmatig 1 uur per dag hun handen wassen, wat is hier nu mis mee vraag je je als nuchtere buitenstaander af? Laat ze toch hun handen wassen dan zijn die tenminste schoon, dat is beter dan kleine kinderen verkrachten. En dan al die mensen die minstens drie keer per dag moeten neuken? Ja, maar dat is gezond.
Dan zijn er mensen, die als ze de krant lezen ineens alle woorden gaan tellen. So what? Wat is hier mis mee? Meestal hebben de berichten die gelezen worden geen inhoud dus lijkt mij het tellen van woorden nog niet zo dom.
Dan zijn er mensen die perse de bus niet in willen.
Nou ja, zijn er eindelijk mensen verstandig en nemen de benenwagen of de fiets dan worden ze ineens in de categorie OCS geduwd waar ze volgens mij niet in thuis horen meer in de ABG toch? De Anti Bus Gangers en de woordtellers in de OAT categorie, zoiets als Ondanks Alles Toch en de handenwassers in de PKNA  ofwel de Pilatus Kan Niet Anders categorie….
Het enige gemeenschappelijke kenmerk dat deze mensen hebben is mi dat ze willoos zijn en dan praten we helemaal niet over 2 % maar over misschien wel 60 % of nog meer van de Nederlandse bevolking.
En gaan wij al deze mensen dan aan de elektrodes leggen?
Heel simpel een paar gaatjes in je schedel en klaar is Kees.
Volledig in strijd met de grondwet, nee niet in strijd want de mensen hebben zelf toestemming gegeven kijk maar hier hebben ze getekend.
Maar wat is de waarde van een handtekening van een willoos mens?
En ook al tekent iemand dan wil dat toch niet zeggen dat de andere dan maar aan de gang kan gaan?
In Duitsland was er iemand die via internet vroeg of iemand zich beschikbaar wilde stellen om opgegeten te worden…. En zo geschiedde, hij heeft er toch mee ingestemd?
Zo simpel ligt het gelukkig niet maar zo wordt het wel gebracht.
Wat is er ook makkelijker dan willoze mensen te gaan behandelen.
Makkelijker? We willen wel resultaten!
En waarom gaat deze arts zich met een zo gevoelig en gecompliceerd gegeven als hersenen, waar we wel veel kennis van hebben maar nog bitter weinig van af weten, bemoeien? Snelle resultaten. Vooral snelle, lees goedkope resultaten.
Want blijvend zijn de resultaten niet als de electrodes en de stimulatie weggehaald worden zakt de betreffende mens in een zwart en oneindig gat en pleegt waarschijnlijk zelfmoord.
Het onderliggende motief?
Het onderliggende motief kunnen we al in veel SF boekjes lezen is een totale controle over de mens. Een bestuurbare mens als een robot vandaar de hersenen als interesse. Remote control.
Een ander motief is een goddelijk machtsgevoel: kijk eens wat ik allemaal voor jou kan doen, ga maar even zitten dan zal mijn computer je wel weer gelukkig maken binnen 5 minuten.
Even een chip in de schedel plakken wat elektrodes, een zendertje en we kunnen op afstand ons medemens besturen.
En dit alles wordt prachtig verpakt met een masker van zieligheid en medeleven we moeten die arme mensen toch helpen.
Nergens wordt gesproken over andere wegen. Je kunt redeneren als er zich een probleem zich in de hersenen manifesteert is dat dan ook de plek om het probleem aan te pakken? Kun je niet beter een meer ongevaarlijke plek kiezen en toch resultaten boeken. Als je het al instrumenteel wil benaderen. Je kunt bv ook electrodes in de anus aanbrengen of onder de voet, direct resultaat voorspel ik je zonder beroertes, waar maar even gemakshalve overheen geschreven wordt. Ingecalculeerd bedrijfsrisico. Ja maar, we zijn zo begaan met deze mensen we moeten ze helpen en als er dan 1 of 2 doden of gewonden bij vallen die anderen zijn dan toch beter af…..
Maar we hebben het hier ook over een maatschappelijk probleem de uitkeringsgerechtigden worden door hun medeburgers tot op het bot gecontroleerd alsof het misdadigers zijn en de voedsel controle wordt aan het toeval overgelaten. Dan leven we in een zogenaamd vrij land maar het is wel nodig deze vrijheid in te perken en daarom verhogen we de leerplicht naar 18 jaar, tevens een mooie gelegenheid weer wat baantjes te vergeven in de vorm van spijbelrechters en leerplichtambtenaren, volkomen ondeskundige mensen die dan ineens moeten gaan bepalen wat goed voor ons is, mooie vrijheid is dat.
We kunnen niet met onze menselijke vrijheid omgaan en daarom wordt er onvrijheid dwz controle en onderdrukking tegenover gezet.
De ambtenaren hier in de gemeente Dongen krijgen hun loon al op de 15de van de lopende maand, daar hebben ze feitelijk geen recht op want ze moeten nog twee weken werken. De uitkeringsgerechtigden daarentegen krijgen hun zure centen pas de 15de van de volgende maand, ze moeten dus 2 weken op hun geld wachten terwijl ze er recht op hebben het eerder te krijgen, hoe groot kunnen contrasten zijn. En je kunt er als staatsburger van de staat der Nederlanden niets tegen doen. "Lokaal beleid" een nieuw woord voor willekeur.
Maar gelukkig is er de oerkracht Eros volgens Freud en die zorgt er altijd weer voor dat te strakke regimes omver geblazen worden. Dat is ook onze hoop in deze enge overgecontroleerde wereld waar je als mens haast niet meer ademen kunt en waar het enige alternatief een paar electrodes in je brein is, om rustig te blijven. Maatschappelijk ingezette electrodes zijn bv de leerplichtwet: de smoes of het edele motief is: iedereen moet een fatsoenlijke scholing want dan krijg je een goede baan; het onderliggende motief is we kunnen geen rondzwervende kinderen op straat gebruiken, maw de school als repressie instrument.
Maar zoals de two towers ineen zakten zal ook dit alles verdwijnen als sneeuw voor de zon, het is een kwestie van tijd.
En zo zal ook de psychiatrie verdwijnen, omdat het een wildgroei binnen de geneeskunst is, ingegeven door puur egoïstische motieven om controle te houden over het hele veld. De geneeskunst zal terugkeren naar waar het voor bedoeld is: de zorg voor een optimale levenskwaliteit, met als grens de lichamelijk voorwaarden daarvoor. Iedere inmenging in geestelijke of psychische zaken is uit den boze het tast de vrijheid en de eigen verantwoordelijkheid van de mens aan.


Passage uit het interview:
Bijvoorbeeld: een depressieve patiënt krijgt een medicijn dat serotonine-activiteit stimuleert - de depressie neemt af; dus depressie wordt veroorzaakt door een tekort aan serotonine.

Een mooi voorbeeldje van causaal denken.
Het "dus" is nogal voorbarig want als je andere middelen toedient kan de depressie ook afnemen je geeft bv iemand die al jaren op de armoedegrens leeft 100 euro, moet je eens zien hoe de depressie als sneeuw voor de zon verdwijnt. Klassieke beginners-onderzoekers fout.
De depressie neemt af dus depressie wordt veroorzaakt door structureel gebrek aan geld...
Er zijn waarschijnlijk nog veel meer factoren die een depressie veroorzaken. En je kunt beter aan een weerman vragen waarom een depressie ontstaat dan aan een psychiater dan krijg je een heel verhaal dat meestal eindigt met: maar na regen komt zonneschijn. En daar zit een kern van waarheid in, want waarom moeten onze dokters altijd van buitenaf iets toevoegen om een verandering teweeg te brengen? Er kan van binnenuit ook genoeg gedaan worden.
En als je een kat aait gaat het serotonine niveau geweldig omhoog en als je een poes aait dan nog hoger, dus...
De heren artsen menen zonder een gedegen psychologie opleiding iets zinnigs over de menselijke psyche te kunnen zeggen. Ze denken dat de menselijke psyche net zo rechtlijnig in elkaar steekt als het lichaam. Jammer dan, binnen de menselijke psyche zijn ook wel rechtlijnige verbanden aan te wijzen, maar die kunnen altijd doorbroken worden door het vrijheidsprincipe dat in iedere mens aanwezig is en daar heeft de causale mechanistische onderzoeksopvatting van de medicijnmannen geen antwoord op, dus schoenmaker blijf bij je leest en laat het echte werk aan psychologen over.