De Avonden

Als de avond valt
De deuren gesloten
Het eten gegeten
Alles gedaan
Dan draait zich mijn gemoed
En roept jouw naam

Als de avond valt
En geen antwoord treft mijn oor
Dan voel ik mij alleen
En mijn hart
Zoekend
Vindt zich zelve
Als een steen

Als de avond valt
Dan toost ik mij
Een flesje Palm
Misschien nog een en nog eens een
Dat doet deugd
verzacht de pijn
Om alleen te moeten zijn

Als de avond valt
En het graf zich sluit
Om lijf en leden
Denk ik aan vroeger
Hoe het was
Geen kinderstem
Geen radio
Geen tv
Die mij verlost
het kluistert om mij heen

Als de avond valt
En het bed mij vindt
Dan lig ik daar
Zie zelve mij
Sta op
En ga weer terug
Bevatten kan het niet

Als de avond eindelijk morgen wordt
En voorzichtig ik besef
Een nieuwe dag
met weer een avond
Waarheen
Waarheen?


November 2011
Jan van Zuchtelen