Ach, de dood

Ach, de dood
Wat zal het deren
Moet ik mij tegen hem verweren?
Of is het haar?
Op een haar na gevild
heb ik dit gewild?

Doch is de dood beter dan het leven?
Of slechter misschien?
Wie zal het leren
Beschouwen kan men
Ongezien
De dood als overgang naar nog slechter oorden
Nog slechter bestaan misschien?

Laat mij dan maar leven
Met alle beperkingen van dien
De dood als uitstel
Voor iets dat ik niet verdien?

De dood kan ook verlossen
Van banden knellend om de keel
van zinloosheid, eenzaamheid en verdriet
keurig in het pak gestoken
niemand die het ziet?

Verlos mij in dit leven
van gedachten ongericht
van gevoelens niet te schragen
van doelen  zonder licht
en laat mij zijn
dood en leven
het is mij om het even
maar op het juiste ogenblik
de ommekeer
op d' hartslag in mijn borst
en laat dan die ander komen
opdat ritmes zich verweven
tot kleed van zuiver harmonie
een kleed waarop wij zweven mogen
op weg naar nog intenser melodie
en
nooit, nee nooit meer stoppen
nooit, nee nooit meer pijn
nooit, nee nooit meer jokken
nooit, nee nooit meer chaggerijn

Jan van Zuchtelen